دو جزیره کاملاً ایرانی آریانا (۱۲کیلومتر) و زرکوه (هشتکیلومتر) هر چند کوچک هستند، اما بسیار حیاتی به حساب میآیند، چراکه از نظر استراتژیک موقعیت ویژهای دارند و از منابع نفتی سرشاری برخوردارند. اماراتیها بعدها برای آنکه نشان دهند این جزایر عربی است نام آنها را تغییر دادند و نیز ۳ یا ۴ هزار نفر را در این دو جزیره که خالی از سکنه بود، جا و مکان دادند. مثلاً نام «صیر ابونُعَیر» را بر جزیره آریانا نهادند. نکته مهم آن است که این دو جزیره، به صورت غیرقانونی و بدون هیچگونه معاهده و قرارداد بینالمللی از حدود سال۱۹۷۱ یعنی تاریخ شکلگیری اماراتمتحدهعربی در اشغال این کشور است. این اشغال نیز حاصل بدهبستانهای سیاسی بین رژیم پهلوی و انگلیسیها بود که در نهایت در سال۱۳۵۲ این دو جزیره به امارات تعلق گرفت.
طبق اسناد موثق تاریخی، دو جزیره آریانا و زرکوه که ابتدا از سوی انگلیس و سپس از طرف امارات به اشغال درآمدند، به ایران تعلق دارند. از جمله این اسناد میتوان به نقشه دریانوردی ترسیمشده از سوی انگلیسیها در اوایل قرن بیستم اشاره کرد که محدوده جزایر مورد ادعای امارات و به طور کلی همه کرانههای خلیجفارس را با رنگ شناسه ایران مشخص کرده است. اگر از منظر قانونی هم به این ماجرا نگاه کنیم، آریانا و زرکوه به ایران تعلق دارند.