|
مترجم: شکیلا لشکری |
به گزارش فانوس دریا به نقل از نیواطلس، شرکت وایکینگلاین، یکی از بزرگترین اپراتورهای دریایی در منطقه بالتیک، نخستین جزئیات پروژه ساخت بزرگترین کشتی مسافربری-خودروبر تمامبرقی جهان را منتشر کرد. این کشتی که «هلیوس» نام دارد، بهعنوان بخشی از ابتکار «کریدور سبز دریای بالتیک» طراحی شده و هدف آن کاهش قابلتوجه ردپای کربنی حملونقل دریایی در خلیج فنلاند است.
هلیوس قرار است در ابتدای دهه ۲۰۳۰ میلادی وارد خدمت شود. طبق اعلام شرکت سازنده، طول این کشتی ۱۹۵ متر و عرض آن ۳۰ متر خواهد بود و از یک سامانه پیشرانه کاملاً الکتریکی با ظرفیت باتری بین ۸۵ تا ۱۰۰ مگاواتساعت بهره میبرد. سرعت نهایی این شناور حدود ۲۳ گره دریایی (۴۲.۵ کیلومتر بر ساعت) پیشبینی شده است.
این کشتی میتواند تا ۲ هزار مسافر و ۶۵۰ خودرو را در مسیر پرتردد بندر هلسینکی تا تالین در شمال استونی جابهجا کند؛ مسیری به طول ۸۰ کیلومتر که به یکی از شریانهای حیاتی تبادل مسافر و کالا بین فنلاند و کشورهای بالتیک تبدیل شده است. به گفته مدیرعامل وایکینگلاین، جان هانسس، پروژه هلیوس آغازگر عصری تازه در حملونقل دریایی بدون آلایندگی خواهد بود؛ مشابه تحولات تاریخی که کشتیهای بادبانی، بخاری و موتوریزه در گذشته ایجاد کردند.
هانسس تصریح کرد:
«این طرح ثابت میکند حملونقل دریایی بزرگمقیاس بدون انتشار کربن، دیگر یک آرمانگرایی نیست. ما مصمم هستیم این چشمانداز بلندپروازانه را محقق کنیم.»
تلاشهای وایکینگلاین برای کاهش آلایندگی، سابقهای طولانی دارد. این شرکت از اوایل دهه ۱۹۹۰ به استفاده از سوختهای کمگوگرد روی آورد و در سال ۲۰۱۳ نخستین کشتی مسافربری مجهز به سوخت LNG را راهاندازی کرد؛ شناوری که قابلیت استفاده از بیوگاز را هم داشت. همچنین در سال ۲۰۲۲ یک کشتی «هوشمند اقلیمی» دیگر به ناوگان آن اضافه شد.
هلیوس افزون بر جابهجایی مسافر و خودرو، ظرفیت حمل بار معادل «۲ کیلومتر» محفظه بار را نیز خواهد داشت. شارژ باتریهای عظیم این کشتی در زمان توقف در بنادر انجام میشود و نیاز به دستکم ۳۰ مگاواتساعت برق خواهد داشت.
مدیرعامل وایکینگلاین اعلام کرد با توجه به افزایش تقاضا در مسیر هلسینکی-تالین و فشار فزاینده مقررات اتحادیه اروپا برای کاهش آلایندگی، این شرکت قصد دارد دستکم دو کشتی برقی برای این مسیر سفارش دهد و ظرفیت فعلی خود را در طول سال دو برابر کند.
همزمان، پروژه هلیوس بخشی از روند جهانی گذار به فناوریهای پاک در حملونقل دریایی است؛ روندی که شامل استفاده از سوختهای کمکربن مانند آمونیاک و هیدروژن، بهرهگیری از بادبانها و بادبادکهای کمکی و بهکارگیری طراحیهای هوشمند میشود.