آتشبس میان اسرائیل و حماس، اهمیت ژئوپلیتیکی دریای سرخ را برجسته کرده است. این آبراه استراتژیک، اقیانوس هند را به مدیترانه متصل میکند و مسیر اصلی تجارت بین آسیا، اروپا و آمریکای شمالی است. تحولات اخیر منطقهای، موازنه قدرت را به نفع محور مقاومت تغییر داده است.
جنبش انصارالله یمن با حمایت مردمی و همسویی با محور مقاومت، به نیرویی تعیینکننده در امنیت دریای سرخ تبدیل شده است. حملات هدفمند آنها به کشتیهای مرتبط با اسرائیل، با استفاده از پهپادها، موشکها و قایقهای بدون سرنشین، نشان داد که دریای سرخ دیگر تحت سلطه کامل قدرتهای خارجی نیست. این اقدامات در پاسخ به تجاوزات اسرائیل در غزه و فلسطین انجام شد و افکار عمومی را متوجه حقانیت مقاومت یمن کرد.
انحراف مسیرهای تجاری از دریای سرخ و کانال سوئز به دلیل حملات حوثیها، ضربه اقتصادی بزرگی به مصر وارد کرده است. کاهش ۷۵ درصدی عبور کشتیهای کانتینری از کانال سوئز در سال ۲۰۲۴ و کاهش ۶۰ درصدی درآمد آن، نشان داد که امنیت این مسیر بدون در نظر گرفتن منافع بازیگران منطقهای، غیرممکن است. این وضعیت، فرصتی برای محور مقاومت ایجاد کرده تا جایگاه خود را در مسیرهای تجاری تثبیت کند.
ایران و یمن میتوانند نقش محوری در تضمین امنیت دریای سرخ ایفا کنند. ایران، به عنوان یک قدرت دریایی، تجربه و توانمندیهای گستردهای در زمینه نظارت و تأمین امنیت در آبراهها دارد. یمن نیز با سواحل طولانی در دریای سرخ، ظرفیت بالقوهای برای کنترل و نظارت بر تردد کشتیها دارد.
با وجود تلاشهای آمریکا و اروپا برای تأمین امنیت دریای سرخ، واقعیت این است که بدون تعامل با کشورهای منطقه، ثبات در این مسیر وجود نخواهد داشت. امنیت پایدار تنها با در نظر گرفتن منافع ملتهای منطقه محقق میشود.
ایران در سالهای اخیر تلاش کرده است تا امنیت مسیرهای تجاری در خلیج فارس و دریای عمان را تأمین کند. ایران با استفاده از نیروی دریایی سپاه و همکاریهای منطقهای، توانسته است سطح امنیت را افزایش دهد. ایران میتواند با استفاده از تجربیات خود در تأمین امنیت کشتیرانی در خلیج فارس، نقش مهمی در بازگشت آرامش به دریای سرخ ایفا کند.
همکاری میان کشورهای منطقه برای تأمین امنیت دریای سرخ حیاتی است. ایران و یمن میتوانند با استفاده از موقعیت استراتژیک خود و همکاری با کشورهای همپیمان، به بازتعریف نظم دریایی و امنیتی در دریای سرخ کمک کنند. توسعه ظرفیتهای دریایی، همکاریهای منطقهای و ایجاد چارچوب امنیتی مشترک برای نظارت و تأمین امنیت تردد کشتیها، از اهمیت بالایی برخوردار است.
در نهایت، دریای سرخ باید به منطقهای برای همکاری و امنیت پایدار تبدیل شود و به جای میدان نبرد، به کانونی برای توسعه اقتصادی و تجاری میان کشورها تبدیل گردد.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی