سلسله ترجمه های مجله INFOFISH International ژانویه-فوریه ۲۰۲۶ مقاله دوم : گفتگو با LUKAS MANOMAITIS سرپرست آبزی‌پروری شرق آسیای شورای صادرات سویای ایالات متحده (USSEC) در باره جایگاه شورای صادرات سویای ایالات متحده در توسعه جهانی صنعت تیلاپیا

ترجمه شده توسط آقای دکتر مصطفی شریف روحانی استاد پژوهش موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور و دبیرکانون هماهنگی دانش ،صنعت وبازار آبزیان

مقدمه مترجم محترم

با دکتر لوکاس از مدیران شورای صادرات سویای ایالات متحده در جریان شرکت در سیزدهمین سمپوزیوم بین المللی آبزی پروری تیلاپیا که آبان ماه  سال جاری در بانکوک برگزار شد آشنا شدم . فردی توانمند و مسلط به حوزه  آبزی پروری و خصوصا تیلاپیا با روابط عمومی بسیار قوی و چهره همیشه  خندان در اداره پانلهای تخصصی و تحلیل و جمع بندی مباحث .

نکته ظریف جایگاه شورای صادرات سویای ایالات متحده در توسعه جهانی صنعت تیلاپیا بود که حضور کلیدی وراهبردی در سمپوزیوم داشت و به عنوان حامی طلایی آن هم ایفای نقش میکرد. در بسیاری از فعالیتهای علمی دانشگاههای معتبر جهانی و کمپانی های بزرگ اصلاح نژاد و خوراک آبزیان مشارکت موثر داشته و در برند سازی و فرهنگ سازی الگوی مصرف غذاهای شیلاتی سرمایه گذاریهای سنگینی کرده اند.

علیرغم رفتار سیاسی دولت آمریکا در خروج از توافق جهانی تغییر اقلیم پاریس ، تمام تاکید ایشان در مباحث راهبردی این سمپوزیوم ، ضرورت توجه به توسعه پایدار صنعت جهانی تیلاپیا بدلیل چالش تغییر اقلیم و کمبود منابع اب شیرین بخصوص در کشورهای با اقلیم خشک و نیمه خشک بود.به جد معتقد هستند که تیلاپیا،سنگ بنای امنیت غذایی اینده جهان است.

مخلص کلام آنکه شورای صادرات سویای ایالات متحده همان نقش کلیدی گذشته کمپانی بریتیش پترولیوم انگلیس در توسعه جهانی صنعت میگو را برای توسعه صنعت تیلاپیا ایفا میکند و این یک هوشمندی عالمانه است که در کنار بازار صاردات محصول سویا که نقش کلیدی در تولید جهانی طیور دارد در صنعت ابزی پروری جهانی هم حضور تعیین کننده ای داشته و به رشد ۸ درصدی تولیدات آبزیان جهان که بالاترین رشد حوزه تولید پروتئین حیوانی است منتهی شده است.

پیشنهاد اتحادیه محترم تولید و تجارت ابزیان مبنی بر ترجمه مصاحبه ایشان با آخرین شماره مجله وزین اینفوفیش بین الملل را به فال نیک گرفته و امتثال امر نمودم .امیدوارم با درایت دولتمردان کشور ، موانع توسعه پایدار صنعت تیلاپیا در کشور مرتفع شود .متن زیر خروجی آن مصاحبه است. امید که قابل بهره برداری باشد.

مصطفی شریف روحانی

استاد پژوهش موسسه تحقیقات علوم شیلاتی کشور

دبیرکانون هماهنگی دانش ،صنعت وبازار آبزیان

مصاحبه با دکتر لوکاس مانومایتیس

سرپرست آبزی‌پروری شرق آسیا، شورای صادرات سویای ایالات متحده (USSEC)

سوال: ابتدا، از حمایت شخصی و نهادی ارزشمند شما از پنجمین کنفرانس تجارت و فنی جهانی تیلاپیا (TILAPIA) که اخیراً برگزار شد، تشکر می‌کنم. به عنوان سرپرست آبزی‌پروری شرق آسیا در شورای صادرات سویای ایالات متحده، آیا می‌توانید پیشینه‌ای از USSEC و به‌روزرسانی‌هایی در مورد ابتکار عمل به رهبری USSEC برای تشکیل انجمن تیلاپیا ی آسیای جنوب شرقی (SEATA) که در حاشیه TILAPIA 2025 برگزار شد، در اختیار خوانندگان قرار دهید؟

پاسخ: شورای صادرات سویای ایالات متحده (USSEC) برای ایجاد ترجیح، بهبود ارزش و فراهم کردن دسترسی به بازار برای سویای ایالات متحده در بازارهای بین‌المللی تلاش می‌کند. ما با مشتریان و ذینفعان صنعت در حوزه سویا، خوراک دام و آبزی‌پروری همکاری می‌کنیم تا از طریق توسعه بازار، همکاری فنی و تبادل دانش، از استفاده از سویای ایالات متحده با کیفیت بالا، با عرضه قابل اعتماد و تولید پایدار حمایت کنیم. در حوزه آبزی‌پروری، USSEC با همکاری نزدیک با تولیدکنندگان خوراک دام، کشاورزان، محققان و سایر ذینفعان برای بهبود راندمان خوراک، عملکرد مزرعه و نتایج پایداری، از توسعه صنعت حمایت کرده است. رویکرد ما بسیار مشارکتی و متناسب با نیازهای محلی، به ویژه در سراسر آسیا است، جایی که آبزی‌پروری نقش مهمی در تولید غذا و معیشت ایفا می‌کند. تیلاپیا به دلیل سازگاری، مقرون به صرفه بودن و سابقه تجاری طولانی، جایگاه منحصر به فردی در جنوب شرقی آسیا دارد. از طریق تعامل ما با صنایع ملی تیلاپیا در ASEAN، مشاهده کردیم که بسیاری از چالش‌های پیش روی تولیدکنندگان – مانند بهره‌وری، پایداری، کیفیت داده‌ها و درک بازار – در بین کشورها مشترک است. این امر منطق محکمی برای هماهنگی منطقه‌ای نزدیک‌تر ایجاد کرد که منجر به تشکیل انجمن تیلاپیا جنوب شرقی آسیا (SEATA) شد. تیلاپیا ۲۰۲۵ فرصت مهمی برای پیشبرد این گفتگوها فراهم کرد. USSEC با برگزاری مشترک این کنفرانس با INFOFISH و شرکای صنعتی، به گرد هم آوردن کشاورزان، متخصصان خوراک دام، محققان و سایر ذینفعان برای تبادل دیدگاه‌ها در مورد بهترین شیوه‌ها، چالش‌های نوظهور و اولویت‌های آینده برای بخش تیلاپیا کمک کرد.

 

فراتر از کنفرانس‌ها، تیم‌های منطقه‌ای آبزی‌پروری USSEC به طور فعال در محل فعالیت می‌کنند. این شامل حمایت از فعالیتهای مزرعه‌ای، مشاوره به کارخانه‌های خوراک دام در مورد استراتژی‌های فرمولاسیون، انجام آزمایش‌ها و به اشتراک گذاشتن ابزارها و داده‌های عملی برای کمک به رسیدگی به مسائلی مانند راندمان خوراک، مدیریت بیماری و الزامات پایداری است. بخش کلیدی نقش ما گوش دادن به چالش‌های صنعت و همکاری برای شناسایی راه‌حل‌هایی است که عملی، مبتنی بر علم و از نظر تجاری مرتبط باشند.

مفهوم انجمن تیلاپیا ی جنوب شرقی آسیا (یا SEATA) (از طریق تلاش‌های قبلی USSEC برای کمک به تشکیل یا توسعه بیشتر انجمن‌های ملی تیلاپیا در کشورهای عضو آسه‌آن (ASEAN) به وجود آمد.

از طریق این تلاش‌ها، USSEC قصد دارد با تقویت ظرفیت فنی، بهبود هماهنگی در زنجیره ارزش و کمک به تولیدکنندگان برای رشد به شیوه‌ای کارآمد و پایدار، از توسعه مداوم بخش تیلاپیا در جنوب شرقی آسیا حمایت کند.

سؤال: به نظر شما، SEATA چگونه با صنایع آبزی‌پروری شرق آسیا در تلاش‌هایشان برای افزایش بهره‌وری و در عین حال تضمین پایداری و قابلیت ردیابی همکاری خواهد کرد؟ در مورد سایر مناطق جهان چطور؟ آیا برنامه‌هایی برای ایجاد نهادهای مشابه وجود دارد؟

پاسخ:: SEATA برای حمایت از همکاری و یادگیری مشترک در بخش تیلاپیا در جنوب شرقی آسیا طراحی شده است و ذینفعان صنعت را برای رسیدگی به چالش‌های مشترک پیرامون بهره‌وری، پایداری و انتظارات بازار گرد هم می‌آورد. این ابتکار بر کشورهای آسه‌آن، با شروع از اندونزی، فیلیپین، تایلند و ویتنام، که در کنار هم سهم قابل توجهی از تولید تیلاپیا در منطقه را تشکیل می‌دهند و تعامل قوی در صنعت دارند، متمرکز است.

یکی از اهداف کلیدی SEATA بهبود دسترسی و استفاده از داده‌های دقیق در سطح صنعت است. تولیدکنندگان تیلاپیا در سراسر منطقه با مسائل مشابه زیادی روبرو هستند و نتایج در یک بازار می‌تواند بر درک عمومی از این گونه تأثیر بگذارد. با تشویق به اشتراک‌گذاری داده‌ها و گفتگوی هماهنگ، SEATA به صنعت کمک می‌کند تا اولویت‌ها را شناسایی کند، شیوه‌ها را بهبود بخشد و به جای انزوا، به صورت جمعی و مشارکتی به حل چالش‌ها بپردازد.

USSEC در حمایت از این تلاش‌ها، رویکردی مشارکتی و عملی اتخاذ می‌کند. در سراسر آسیای جنوب شرقی، ما با تولیدکنندگان، شرکت‌های خوراک دام، محققان و ذینفعان دولتی برای به اشتراک گذاشتن دانش و ایجاد ظرفیت، همکاری نزدیکی داریم. این شامل سازماندهی و حمایت مالی مشترک از کنفرانس‌ها و کارگاه‌های فنی، مانند Tilapia 2025، و همچنین مشارکت فنی روزانه توسط متخصصان آبزی‌پروری منطقه‌ای USSEC است. این فعالیت‌ها به اتصال بهترین شیوه‌ها در فرمولاسیون خوراک، مدیریت مزرعه، پایداری و قابلیت ردیابی به نیازهای صنعت محلی کمک می‌کند.

پلتفرم‌های مشابه تحت هدایت صنعت در مناطق دیگر نیز وجود دارند. به عنوان مثال، در آمریکای لاتین، USSEC از ابتکاراتی مانند سازمان آبزی‌پروری پایدار (OLAS) حمایت کرده است. SEATA و OLAS با هم، رویکرد گسترده‌تر USSEC را منعکس می‌کنند: حمایت از رشد مسئولانه در آبزی‌پروری مبتنی بر خوراک با تشویق همکاری، بهبود داده‌ها و شفافیت، و کمک به صنعت برای تقویت بهره‌وری و پایداری در درازمدت.

سؤال: یکی از انتقادات مربوط به آبزی‌پروری آسیا این است که میزان تراکم کشت بسیار بالاست، که بر پایداری تأثیر می‌گذارد. گزارش شده است که USSEC به کشاورزان چین و آسیای جنوب شرقی کمک کرده است تا سیستم ابراهه درون استخری (IPRS)، رویکردی که در ایالات متحده برای پرورش‌دهندگان گربه‌ماهی توسعه یافته است، را به عنوان مسیری پایدار برای رشد آبزی‌پروری در استخر، اجرا کنند. آیا می‌توانید در مورد نحوه عملکرد آبزی‌پروری IPRS در این کشورها و نقش USSEC در آینده، به خوانندگان به‌روزرسانی ارائه دهید؟

پاسخ: در بسیاری از مناطق آسیا، که منابع زمین و آب محدود و تراکم جمعیت بالا است، تولیدکنندگان آبزی‌پروری تحت فشار هستند تا بهره‌وری را در سیستم‌های استخر موجود بهبود بخشند. چالش صرفاً افزایش شدت تراکم نیست، بلکه بهینه‌سازی تولید در عین حفظ محدودیت‌های بیولوژیکی، زیست‌محیطی و اقتصادی است.

سیستم ابراهه درون استخر (IPRS) با فراهم کردن امکان کنترل بهتر کیفیت آب، تراکم ماهی و مدیریت پسماند در محیط استخر، به این موضوع می‌پردازد. IPRS با متمرکز کردن ماهی در مسیر آب و گردش مداوم آب، تحویل اکسیژن، استفاده از غذا و حذف پسماند را بهبود می‌بخشد و بهره‌وری بالاتری را از همان حجم آب فراهم می‌کند و در عین حال استرس محیطی را در استخر کاهش می‌دهد. IPRS در چین و بخش‌هایی از آسیای جنوب شرقی و همچنین در آمریکای لاتین، به ویژه در جایی که تولیدکنندگان به دنبال راه‌حل‌های مقیاس‌پذیر و مبتنی بر استخر به جای سیستم‌های کاملاً بسته هستند، به طور قابل توجهی مورد توجه قرار گرفته است. در حالی که USSEC از طریق راهنمایی فنی و به اشتراک گذاری دانش نقش حمایتی ایفا کرده است، پیشرفت و پذیرش مداوم IPRS توسط تولیدکنندگان تجاری، تأمین‌کنندگان تجهیزات و ارائه‌دهندگان خدمات که به نیازهای بازار پاسخ می‌دهند، هدایت می‌شود. برای پشتیبانی از درک گسترده‌تر و پذیرش مسئولانه، USSEC کتابچه راهنما و مطالب IPRS را تهیه کرده است. امروزه، یک اکوسیستم از ارائه‌دهندگان تجهیزات و خدمات IPRS تجاری در سطح جهان وجود دارد. در ادامه، نقش USSEC همچنان بر پشتیبانی فنی و تبادل دانش متمرکز است و اذعان دارد که IPRS یکی از چندین ابزار موجود برای کمک به صنعت آبزی‌پروری در بهبود کارایی و پایداری است.

سؤال: به‌طور خاص در مورد فرمولاسیون خوراک، فرصت‌های استفاده از سویا در آبزی‌پروری آسیا و چالش‌های مرتبط با آن چیست؟ این سؤال مربوط به کشاورزی دریایی در خشکی و فراساحل است که بخش بزرگی از آبزی‌پروری آسیا را تشکیل می‌دهد (یک مطالعه تخمین می‌زند که در سال ۲۰۲۰، ۹۵.۳۳٪ از منطقه جهانی پرورش آبزیان در سطح فراساحل در آسیا متمرکز بوده است). آیا برنامه‌ای برای توسعه سیستم صدور گواهینامه پایداری USSEC برای خوراک وجود دارد؟

پاسخ: کنجاله سویا به سنگ بنای خوراک آبزیان مدرن تبدیل شده است زیرا یک ماده با پروتئین بالا و متعادل از نظر تغذیه‌ای است که می‌تواند به طور قابل اعتمادی جایگزین بخشی از مواد دریایی شود. با افزایش تقاضای جهانی برای غذاهای دریایی، استفاده از سویا در خوراک آبزیان از توانایی تولیدکنندگان در مقیاس‌بندی کارآمد و در عین حال مدیریت هزینه و عملکرد پشتیبانی می‌کند. سویای آمریکایی به دلیل کیفیت ثابت، قابلیت هضم بالا و مشخصات تغذیه‌ای شناخته‌شده‌اش، در این زمینه مزایایی ارائه می‌دهد که به تولیدکنندگان خوراک دام کمک می‌کند تا فرمولاسیون‌های قابل اعتماد و نتایج قابل پیش‌بینی در مزرعه را در طیف وسیعی از گونه‌ها و سیستم‌های تولیدی حفظ کنند.

با استفاده از سویای آمریکایی، تولیدکنندگان خوراک آبزیان همچنین از شیوه‌های پایداری تأیید شده در مبدا بهره‌مند می‌شوند. این امر از بهبود راندمان خوراک و عملکرد رشد پشتیبانی می‌کند و در عین حال به کشاورزان، مشتریان و تنظیم‌کنندگان کمک می‌کند تا اطمینان حاصل کنند که خوراک‌ها با انتظارات تأمین مسئولانه همسو هستند.
در آسیا، چالش‌های کلیدی مربوط به استفاده از سویا در خوراک آبزیان، کمتر مربوط به در دسترس بودن مواد تشکیل‌دهنده و بیشتر مربوط به تنوع در گونه‌ها، سیستم‌های تولید و شیوه‌های مدیریت مزرعه است که می‌تواند ارزیابی عملکرد خوراک را به صورت جداگانه دشوار کند. این عوامل بر اهمیت فرمولاسیون حرفه‌ای خوراک و همکاری نزدیک بین تولیدکنندگان خوراک، متخصصان تغذیه و تولیدکنندگان تأکید می‌کند.

USSEC از طریق همکاری فنی و ابزارهای عملی که به تولیدکنندگان و تولیدکنندگان خوراک کمک می‌کند تا مواد تشکیل‌دهنده سویا را به طور مؤثر در بین گونه‌ها و سیستم‌های تولید به کار گیرند، از راندمان خوراک آبزیان – در هر دو سیستم پرورش مبتنی بر استخر یا فراساحلی – پشتیبانی می‌کند. این شامل موارد زیر است:

انتقال دانش، پشتیبانی فرمولاسیون و منابع مبتنی بر علم که عملکرد خوراک، بهره‌وری هزینه و نتایج پایداری را بهبود می‌بخشند.

از منظر پایداری، سیستم‌های صدور گواهینامه معتبری برای تولید آبزی‌پروری، از جمله شورای نظارت بر آبزی‌پروری (ASC) و بهترین شیوه‌های آبزی‌پروری (BAP) وجود دارد. علاوه بر این، پایداری سویای ایالات متحده از طریق پروتکل تضمین پایداری سویای ایالات متحده (SSAP) تأیید می‌شود که شیوه‌های تولید پایدار را در مبدا مستند می‌کند و به طور گسترده توسط صنعت پذیرفته شده است. تولیدکنندگان خوراک دام که از سویای ایالات متحده استفاده می‌کنند، ممکن است واجد شرایط دریافت لوگوهای سویای پایدار ایالات متحده و Fed با لوگوهای سویای پایدار ایالات متحده نیز باشند که به برقراری ارتباط با مشتریان و خریداران در مورد اعتبارنامه‌های تأیید شده منابع و پایداری کمک می‌کند.

سؤال: اکنون شاهد هستیم که غذاهای دریایی تولید شده در آسیا به دلیل افزایش سریع درآمدها و تقاضا برای غذاهای دریایی با کیفیت در این قاره، به طور فزاینده‌ای برای تأمین تقاضای داخلی به فروش می‌رسند. برای مثال، اگرچه چین (از نظر حجم) بزرگترین مصرف‌کننده غذاهای دریایی در جهان است، اما واردات با افزایش عرضه داخلی به آرامی در حال کاهش بوده است. آیا موافقید که صادرکنندگان در اروپا و آمریکا باید در درک بهتر بازار آسیا گام بردارند؟ چه رویکردهای مهمی را به صادرکنندگان در اروپا و آمریکا که می‌خواهند فروش غذاهای دریایی خود را به بازارهای آسیایی افزایش دهند، توصیه می‌کنید؟

پاسخ: در حالی که غذاهای دریایی همچنان یک کالای تجاری جهانی است، الگوهای تولید و مصرف بیشتر به صورت منطقه‌ای تثبیت می‌شوند. با افزایش درآمد و تقاضا برای غذاهای دریایی، به ویژه در آسیا، احتمالاً سهم بیشتری از تولید به بازارهای نهایی نزدیک‌تر خواهد ماند. در این زمینه، ایالات متحده ممکن است به طور فزاینده‌ای به آمریکای لاتین به عنوان یک تولیدکننده کلیدی نگاه کند، در حالی که اروپا ممکن است آفریقا را به عنوان منبع مهم‌تری از غذاهای دریایی ببیند. در آسیا، بهبود درآمد و ترجیح فرهنگی قوی برای غذاهای دریایی نشان می‌دهد که بخش قابل توجهی از تولید همچنان در خود منطقه خواهد بود.

با این اوصاف، محصولات با کیفیت بالا همچنان فراتر از مناطق مبدا خود تقاضا پیدا خواهند کرد. در حال حاضر تجارت قابل توجهی از غذاهای دریایی از اروپا و آمریکا به آسیا وجود دارد که ماهی سالمون نمونه بارز آن است، با وجود تولید محلی محدود. آسیا همچنین نقش مهمی به عنوان یک قطب فرآوری جهانی ایفا می‌کند، به طوری که غذاهای دریایی برای فرآوری وارد و به بازارهای دیگر دوباره صادر می‌شوند. برای صادرکنندگانی که به دنبال افزایش حضور خود در آسیا هستند، موفقیت به طور فزاینده‌ای به درک ترجیحات و کاربردهای بازار محلی بستگی دارد. تازگی و آشنایی بسیار ارزشمند هستند و در بسیاری از بازارهای آسیایی، تازگی اغلب به معنای محصولات زنده یا با حداقل فرآوری است. در جایی که تحویل زنده امکان‌پذیر نیست، به ویژه در بخش‌های ممتاز، حفظ کیفیت محصول تا حد امکان نزدیک به برداشت بسیار مهم است. گونه‌های جدید ممکن است با چالش‌هایی برای پذیرش در بازار مواجه شوند، اما همانطور که در خصوص ماهی سالمون نشان داده است، این امر می‌تواند از طریق موقعیت‌یابی روشن، کاربردهای هدفمند و همسویی با ترجیحات مصرف‌کننده محقق شود.

سوال: در سال ۲۰۱۸، شما یک پروژه تحقیقاتی برای USSEC به پایان رساندید که پتانسیل آبزی‌پروری در کشورهای جنوب صحرای آفریقا را بررسی می‌کرد. شما پیش‌بینی جالبی کرده بودید: آفریقا به یک تأمین‌کننده مهم غذاهای دریایی برای بازارهای بین‌المللی تبدیل خواهد شد. به نظر می‌رسد پیش‌بینی شما… پیشگویانه بوده است؛ برای مثال، نمایندگان حاضر در مجمع جهانی اقتصاد اخیر۲۰۲۵ گفتند که بخش رو به رشد آبزی‌پروری آفریقا ارزش سرمایه‌گذاری دارد.

کشورهای جنوب صحرای آفریقا چه کاری می‌توانند انجام دهند تا یک سیاست و محیط نظارتی توانمندساز برای سرمایه‌گذاران ایجاد کنند و در عین حال از منافع ملی خود نیز محافظت کنند؟

پاسخ: مطالعه سال ۲۰۱۸ که من برای USSEC رهبری کردم، به طور خاص در مورد جنوب صحرای آفریقا، پتانسیل آبزی‌پروری منطقه را بررسی کرد و تأکید کرد که رشد قابل توجه نه تنها ممکن است، بلکه در حال حاضر نیز در حال ظهور است. بهبود در زیرساخت‌های اساسی – مانند حمل و نقل و لجستیک – همراه با افزایش سرمایه‌گذاری، از جمله از کشورهایی با تجربه طولانی مدت در آبزی‌پروری، به تسریع توسعه کمک کرده است. این روندها به توضیح این موضوع کمک می‌کند که چرا آفریقا امروزه به طور فزاینده‌ای به عنوان منطقه‌ای با فرصت برای سرمایه‌گذاری در آبزی‌پروری در نظر گرفته می‌شود.

با تکیه بر تجربه گسترده‌تر در توسعه آبزی‌پروری، یکی از مهمترین عوامل، تعادل است – به ویژه تمایل به یادگیری از موفقیت‌ها و چالش‌های مشاهده شده در مناطق آبزی‌پروری تثبیت‌شده‌تر. در بسیاری از نقاط آسیا، رشد آبزی‌پروری توسط سیستم‌های عملی و متمرکز بر صنعت – از خدمات فنی و نظارت بر بیماری‌ها گرفته تا تسهیل صادرات و دسترسی به بازار – پشتیبانی شده است که به ایجاد محیط‌های عملیاتی قابل پیش‌بینی‌تر برای سرمایه‌گذاری خصوصی کمک کرده‌اند.

یک درس کلیدی از آسیا، حمایت دولت از تحقیق و توسعه در حوزه‌های سرمایه‌بر و زمان‌بر مانند فناوری تکثیر است. این حمایت اولیه می‌تواند به غلبه بر تنگناهای فنی و ایجاد بهترین شیوه‌ها، قبل از انتقال فعالیت‌ها به بخش تجاری برای پشتیبانی از کارایی، مقیاس و پایداری بلندمدت، کمک کند.این رویکرد با موفقیت در بازارهایی مانند ترکیه به کار گرفته شده است.

یکی دیگر از ملاحظات مهم، ایجاد تعادل بین حمایت از تولیدکنندگان کوچک و توسعه صنایع آبزی‌پروری با قابلیت تجاری است. در حالی که مشارکت خرده‌فروشان همچنان مهم است، توسعه گسترده‌تر صنعت می‌تواند در سراسر زنجیره ارزش – از جمله خوراک، فرآوری و لجستیک – اشتغال ایجاد کند و در عین حال تاب‌آوری بلندمدت بخش را تقویت کند. در نهایت، جذب سرمایه‌گذاری به طور فزاینده‌ای به داده‌ها بستگی دارد. سرمایه‌گذاران عموماً از ابتکاراتی که معیارهای عملکرد شفاف و قابل مقایسه هستند، حمایت بیشتری می‌کنند. برای تولید آبزی‌پروری، ایجاد مجموعه داده‌های معتبر و بلندمدت در مورد بهره‌وری، سلامت و بازده – برای بهبود اعتماد سرمایه‌گذاران و آزادسازی سرمایه برای رشد پایدار بسیار مهم خواهد بود.

سؤال: طبق گزارش فائو، تا سال ۲۰۵۰ جمعیت جهان به ۹.۱ میلیارد نفر خواهد رسید و تقریباً تمام این افزایش جمعیت در کشورهای در حال توسعه رخ خواهد داد. به نظر شما، آیا صرفاً افزایش عرضه محصولات شیلاتی پرورشی (از جمله گیاهان آبزی) برای تضمین امنیت غذایی در مناطق روستایی و شهری، در میان چالش‌هایی مانند تغییرات اقلیمی، کافی است؟ (این سوال به مشارکت بین دولت و صنعت، سرمایه‌گذاری، چارچوب‌های سیاست‌گذاری و غیره مربوط می‌شود)

پاسخ: آبزی‌پروری یکی از کارآمدترین راه‌ها برای افزایش تولید پروتئین و ارائه تغذیه با کیفیت بالا به جمعیت رو به رشد جهان است. آبزی‌پروری در کنار سایر دام‌ها نقش مهمی در برآوردن تقاضای رو به افزایش، به ویژه در مناطق در حال توسعه، ایفا خواهد کرد.

تغییرات اقلیمی یک واقعیت مداوم است که بر همه اشکال تولید مواد غذایی تأثیر می‌گذارد. یکی از نقاط قوت بالقوه آبزی‌پروری در تنوع و سازگاری آن نهفته است. سیستم‌های آبزی‌پروری همچنین از طریق طیف وسیعی از رویکردهای تولید – از سیستم‌های باز گرفته تا فناوری‌های کنترل‌شده‌تر و بازچرخانی – انعطاف‌پذیری ارائه می‌دهند و به تولیدکنندگان اجازه می‌دهند تا با شرایط متغیر محیطی و بازار سازگار شوند.

نسبت تبدیل خوراک پایین، پذیرش گسترده محصولات دریایی وتوانایی تغییر سریع گونه‌ها و رویکردهای تولید، به آبزی‌پروری ظرفیت بالایی برای کمک به امنیت غذایی جهانی می‌دهد.آبزی‌پروری با افزایش تقاضا برای پروتئین کارآمد و پایدار، پتانسیل قابل توجهی برای رشد ارائه می‌دهد.

سؤال: و در نهایت، چه نکات برجسته‌ای در طول دوران حرفه‌ای شما در صنعت جهانی غذاهای دریایی برای شما برجسته است؟

پاسخ: آبزی‌پروری هنوز یک صنعت نسبتاً جوان بود که من برای اولین بار کارم را شروع کردم. از آن زمان، شاهد رشد قابل توجهی در آن بوده‌ام و حجم بیشتری از غذاهای دریایی، رویکردهای تولید کارآمدتر و پیچیده‌تر و فرصت‌های شغلی معناداری را در سراسر زنجیره ارزش ارائه داده‌ام. یکی از مهمترین نکات برجسته برای من، مشاهده‌ی این بوده است که آبزی‌پروری به طور فزاینده‌ای به عنوان یکی از عوامل کلیدی امنیت غذایی جهانی شناخته می‌شود. رشد آینده‌ی آن به انجام کارهای بیشتر با منابع کمتر بستگی دارد – بهبود کارایی در عین حفظ مسئولیت‌های زیست‌محیطی و اجتماعی. از دیدگاه خوراک دام، این به معنای تغییر مداوم به سمت موادی است که از عملکرد حیوانات پشتیبانی می‌کنند و در عین حال انتظارات پایداری بالاتری را نیز برآورده می‌کنند. مواد تشکیل‌دهنده‌ی خوراک دام مبتنی بر سویا به بخش جدایی‌ناپذیری از این تغییر تبدیل شده‌اند. با گذشت زمان، سویا به دلیل کیفیت پایدار، مشخصات تغذیه‌ای قوی و انعطاف‌پذیری در بین گونه‌ها و سیستم‌های تولید، ارزش خود را در خوراک آبزی‌پروری ثابت کرده است. با تکامل الزامات پایداری، مواد تشکیل‌دهنده‌ی خوراک دام که به طور مسئولانه تولید می‌شوند، نقش مهم‌تری در کمک به تولیدکنندگان برای برآورده کردن انتظارات عملکرد و بازار ایفا خواهند کرد. نکته‌ی برجسته‌ی دیگر، نقش رو به رشد نوآوری و داده‌ها در آبزی‌پروری بوده است. ابزارهایی که از فرمولاسیون بهتر خوراک، مدیریت مزرعه و تصمیم‌گیری پشتیبانی می‌کنند، به تولیدکنندگان در بهبود کارایی و کاهش ریسک کمک می‌کنند. حمایت از این نوع پیشرفت عملی و مبتنی بر داده – از طریق همکاری فنی و تبادل دانش – بخش ارزشمندی از کار من بوده است.

در نهایت، از نظر شخصی، یکی از بزرگترین لذت‌های کار در حوزه آبزی‌پروری و غذاهای دریایی، مردم و غذا بوده است.

فرصت تجربه برخی از تازه‌ترین و باکیفیت‌ترین غذاهای دریایی،و به اشتراک گذاشتن آن با متخصصان پرشور در سراسر جهان، این حرفه را به طور ویژه‌ای رضایت‌بخش کرده است. من همچنان نسبت به مسیر پیش روی این صنعت خوش‌بین و هیجان‌زده هستم.

تعداد بازدید: ۰

لینک کوتاه: کپی کن!

بازنشر فانوس دریا به نقل از اتحادیه تولید و تجارت آبزیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *