آخرین لنج؟؛ شماره ۳۳۵ ماهنامه «بندر و دریا» با پروندهای ویژه درباره لنجهای چوبی ایرانی و فراز و فرود این دستساخته کهن ۶ هزار ساله به چاپ رسید.
به گزارش پایگاه خبری بندر و دریا، سردبیر ماهنامه بندر و دریا با بیان این مطلب اظهار داشت: با گذشت نزدیک به ۱۵ سال از ثبت جهانی لنج و لنجسازی ایران در یونسکو، هنوز قدمی برای احیای این هنر – صنعت و جلوگیری از نابود شدن کارگاههای اندک ساخت لنج در جنوب برداشته نشده است.
دانش پورشفیعی با طرح این پرسش که این وظیفه بر عهده چه سازمانها یا دستگاههایی است، افزود: آیا زمان آن نرسیده برای حفظ یکی از کهنترین فنون دریایی جهان کاری انجام شود؟ آیا باید انقراض یک میراث ۶ هزار ساله را به تماشا نشست؟
پورشفیعی با اشاره به ثبت پرونده «مهارتهای سنتی ساخت و دریانوردی با لنج ایرانی در خلیجفارس» در فهرست میراث ناملموس جهان تصریح کرد: متأسفانه در سالهای پس از ثبت جهانی این میراث، دستگاههای مسئول اقدامی عملی در جهت حفظ این میراث گرانبها نکردهاند و شیب از بین رفتن این میراث ناملموس ایرانی سرعت بیشتری گرفته تا آنجا که پایان عمر نسل استادکاران ایرانی و کاهش کارگاههای لنجسازی، همواره آن را در زمره میراث در خطر انقراض نگه داشته است.
سردبیر ماهنامه بندر و دریا در ادامه خاطرنشان کرد: دانش دریانوردی کهن ایرانی و لنجسازی خلیجفارس به نام ایران و تنها ایران به ثبت جهانی رسیده و واقعیت آن است که دانش لنجسازی و دریانوردی هم در خلیجفارس و هم در دریای عمان بوده است. نکته آنکه تولید لنج ویژه سواحل شمالی خلیجفارس است و در حاشیه جنوب خلیجفارس و دریای عمان هیچ وقت لنجسازی نبوده است.
گفتنی است در شماره ۳۳۵ ماهنامه «بندر و دریا»، گفتوگوی اختصاصی نشریه با محمدحسین مقیسه، مدیرعامل صندوق توسعه صنایع دریایی، گزارش کاملی از اجلاس مجمع آیمو، تفاهمنامه تامین مسکن کارکنان واجد شرایط سازمان بنادر و دریانوردی و… به چاپ رسیده است.
همچنین در پرونده گردشگری دریایی این شماره از ماهنامه به چالشهای این صنعت پرداخته شده و در مقالهای، تاریخچه شروع عملیات راهنمایی در بندر انزلی مورد بررسی قرار گرفته است.
بازنشر فانوس دریا به نقل از بندر و دریا