صدای موجها در سواحل بوشهر در نوروز امسال با همهمه جمعیتی عظیم همراه بود. استفاده بیش از ۳۰۸ هزار نفر از خدمات گردشگری دریایی، از قایقهای تفریحی گرفته تا جت اسکی، یک پیام روشن برای اقتصاد منطقه داشت: بوشهر تشنه سرمایهگذاری در اقتصاد دریا محور است و تقاضا برای آن به شکل انفجاری وجود دارد. این آمار نه یک موفقیت مقطعی، بلکه اثبات پتانسیلی است که میتواند این استان را به قطب جدید گردشگری در خلیج فارس تبدیل کند.
واقعیت در پس آمار: شکاف عمیق زیرساختها
اما این تصویر پر رونق، روی دیگری نیز دارد. با وجود افزایش ظرفیت اقامتی استان به ۶۱۰۰ تخت، این عدد در برابر زیرساختهای غولپیکر رقبایی چون دبی و قطر، بسیار ناچیز است. دبی با سرمایهگذاریهای کلان در بنادر تفریحی، هتلهای لوکس و حملونقل دریایی پیشرفته، به استانداردی جهانی تبدیل شده که بوشهر با آن فاصلهای معنادار دارد. این شکاف، یک زنگ خطر است که نشان میدهد اگر زیرساختهای حملونقل دریایی، اقامتی و خدمات جانبی توسعه نیابند، موج عظیم گردشگران به جای ایجاد ارزش افزوده، به یک چالش مدیریتی تبدیل خواهد شد.
مزیت رقابتی بوشهر: فراتر از سواحل و هتلهای لوکس
اما آیا مسیر موفقیت بوشهر، کپیبرداری از مدل دبی است؟ پاسخ کارشناسان و حتی مسئولان محلی منفی است. برگ برنده بوشهر، تجربههای اصیل و فرهنگی است که در هیچ کجای دیگر یافت نمیشود. فستیوال موسیقی کوچه که در بافت تاریخی و بینظیر بوشهر برگزار میشود، یک نمونه کامل از این مزیت است. نوآوری امسال در برگزاری بخشی از اجراها بر روی کشتی، جرقهای از یک ایده درخشان بود: تلفیق هنر، فرهنگ بومی و فضای بیکران دریا. این همان تجربهای است که گردشگر امروز به دنبال آن است؛ چیزی که مدیرکل میراث فرهنگی استان نیز بر آن تاکید دارد: “گردشگران به دنبال تجربههای طبیعی و بومی هستند.”
نقشه راه توسعه: الگوی پایدار سنگاپور، نه زرق و برق دبی
برای تبدیل پتانسیل به عملکرد، بوشهر به یک نقشه راه هوشمند نیاز دارد. به جای رقابت در زمینه تجمل، این استان میتواند با الگوبرداری از مدلهای توسعه پایدار مانند سنگاپور، مسیری متفاوت و ماندگار را طی کند. سنگاپور با تمرکز بر معماری سبز، حملونقل کارآمد و حفظ میراث فرهنگی، توانسته گواهی معتبر مقصد گردشگری پایدار را کسب کند. این رویکرد برای بوشهر به معنای موارد زیر است:
- توسعه زیرساختهای هدفمند: ساخت هتلهای ساحلی و اقامتگاههای سنتی که با بافت فرهنگی منطقه همخوانی داشته باشند، نه برجهای بیهویت.
- برندسازی فرهنگی-دریایی: گسترش رویدادهایی مانند فستیوال موسیقی کوچه و تعریف بستههای گردشگری که ترکیبی از تجربه دریا و فرهنگ غنی جنوب باشد.
- فناوری در خدمت گردشگر: استفاده از پلتفرمهای دیجیتال برای رزرو آنلاین، مدیریت هوشمند جمعیت و ارائه اطلاعات، تجربهای روان و مدرن برای بازدیدکنندگان خلق میکند.
- آموزش نیروی انسانی: ارتقای کیفیت خدمات از طریق آموزش تخصصی به راهنمایان، ناخدایان و فعالان گردشگری، رضایت گردشگر و تمایل او به بازگشت را تضمین میکند.
آمار نوروز ۱۴۰۴ نشان داد که مردم مسیر خود را به سمت سواحل بوشهر پیدا کردهاند. اکنون نوبت سیاستگذاران و سرمایهگذاران است که با نگاهی هوشمندانه و پایدار، زیرساختهای لازم را برای میزبانی از این فرصت بزرگ فراهم کنند.
اگر شما یک سرمایهگذار بودید، کدام ایده را برای توسعه گردشگری بوشهر در اولویت قرار میدادید: ساخت یک مجموعه تفریحی بزرگ مشابه مدلهای خارجی، یا سرمایهگذاری روی پروژهای که فرهنگ بومی و دریا را به هم پیوند میدهد؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی