وقتی خلیج گرگان به عنوان تنها خلیج ایرانی دریای خزر در معرض خشکی قرار میگیرد، باید نهتنها آن را زنده نگه داشت، بلکه نبضاش را حفظ کرد؛ اما گزارشهای جدید نشان میدهد که این نبض حیاتی، بار دیگر به کندی میزند. با وجود تکمیل لایروبی اولیه، عمق آب در برخی نقاط کانال ۱۱ کیلومتری آشوراده به ۷۰ تا ۸۰ سانتیمتر رسیده است که زنگ خطری جدی برای آینده این زیستگاه منحصر به فرد محسوب میشود.
سید محسن طیرانی، سرپرست بنادر و دریانوردی استان گلستان، با اعلام این موضوع، هشداری صریح داد: «اگر خلیج گرگان از طریق کانالهای آشور و خزینی زنده نگه داشته نشود، تبدیل به تهدیدی مهم برای استان خواهد شد.» این یعنی سرمایهگذاری هنگفت ۵۵۰ میلیارد تومانی که برای لایروبی اولیه هزینه شد، بدون یک برنامه نگهداری مستمر، در خطر هدر رفتن کامل قرار دارد و این خلیج میتواند به کانون بحرانهای زیستمحیطی و اقتصادی تبدیل شود.
به گفته طیرانی، اکنون اولویت از عملیات نجات اولیه به یک مراقبت دائمی تغییر کرده است. او تاکید کرد که حفظ عمق کانالها از خود لایروبی اولیه هم مهمتر است. این گفته به این معناست که دیگر نمیتوان به اقدامات مقطعی دلخوش بود. تاثیرات شدید خشکسالی، تغییرات اقلیمی و دخالتهای انسانی، شرایطی را ایجاد کرده که خلیج گرگان برای زنده ماندن نیازمند یک تنفس مصنوعی دائمی از طریق کانالهای ورودی آب است.
خلیج گرگان، زیستگاهی حساس با اهمیت جغرافیایی و اقتصادی، نیازمند مراقبت پایدار است—نه فقط یک بار لایروبی، بلکه نگهداری دائمی. به نظر شما طرحهایی مثل استقرار دائمی لایروب یا پمپاژ آب دریای خزر میتواند به احیای واقعی این خلیج کمک کند؟ شما چه راهکار دیگری میشناسید؟ دیدگاهتان را در کامنتها با ما در میان بگذارید، صدایتان اهمیت دارد!
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی