به نقل از مهرنیوز، استان بوشهر با میزبانی صنایع غولپیکر نفت، گاز و پتروشیمی و قرار گرفتن در شاهراه خلیج فارس، باید امروز یکی از قدرتمندترین قطبهای تجارت دریایی منطقه باشد. اما این غول اقتصادی، از یک ضعف بزرگ رنج میبرد که تمام ظرفیتهای آن را تحتالشعاع قرار داده است: بنادر این استان توانایی پذیرش کشتیهای بزرگ را ندارند و این پاشنه آشیل، زنجیره ارزش و رقابتپذیری منطقه را عملاً فلج کرده است.
محدودیت اصلی، ناتوانی بندر بوشهر در پذیرش کشتیهای با ظرفیت بیش از ۳۰ هزار تن است. به دلیل عمق کم کانال ورودی و حوضچهها، کشتیهای پهنپیکری که ستون فقرات تجارت جهانی هستند و هزینه حمل را به شدت کاهش میدهند، مجبورند این بندر را دور بزنند. در نتیجه، کالاهای مورد نیاز استان یا محمولههای صادراتی آن، ابتدا در بنادر دیگر تخلیه شده و سپس با هزینه و زمانی مضاعف، از طریق شناورهای کوچکتر یا حمل زمینی به بوشهر میرسند. این چرخه معیوب، جذابیت بندر را برای تجار و سرمایهگذاران از بین برده است.
همه نگاهها برای حل این معضل به مجتمع بندری نگین دوخته شده؛ پروژهای که قرار بود با ایجاد پایانههای عمیق و مدرن، این محدودیت تاریخی را برطرف کند. اما به گفته فعالان اقتصادی، کندی در اجرای این پروژه حیاتی، آن را به یک فرصت در حال سوختن تبدیل کرده است. خورشید گزدرازی، رئیس اتاق بازرگانی بوشهر، با تاکید بر لزوم فراهم شدن زمینه ورود کشتیهای بالای ۵۰ هزار تن، میگوید با وجود اخذ مجوزها، زیرساختهای لازم در نگین هنوز ایجاد نشده و این تعلل، توان رقابتی استان را به شدت کاهش داده است.
از سوی دیگر، کارشناسان فنی مانند قاسم احمدزاده، نبود تجهیزات مدرن و پایانههای تخصصی مواد معدنی را چالش دیگر میدانند. استان بوشهر با داشتن منابع غنی معدنی، پتانسیل بالایی برای صادرات غیرنفتی دارد که این ظرفیت نیز به دلیل نبود زیرساختهای تخصصی بارگیری و ذخیرهسازی، مغفول مانده است. این در حالی است که بوشهر به عنوان هاب اصلی تجارت با کشور قطر شناخته میشود و بندر دیر به عنوان کانون این تجارت، نیازمند تقویت فوری زیرساختهایی مانند سردخانه است.
در نهایت، به نظر میرسد همه راه حلها مشخص است؛ از لایروبی عمیق کانال ورودی که مدیرکل بنادر و دریانوردی استان نیز بر تسریع آن تاکید دارد تا تکمیل هرچه سریعتر پروژههای جزیره نگین. اما تا زمانی که این راهحلها از روی کاغذ به عرصه عمل نرسند، قطار توسعه اقتصادی بوشهر همچنان پشت مانع زیرساختهای بندری متوقف خواهد ماند.
به نظر شما، کدام عامل بیشترین نقش را در کندی توسعه زیرساختهای بندری بوشهر دارد: کمبود بودجه، بروکراسی اداری یا نبود نگاه یکپارچه مدیریتی؟
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی