صنعت آبزیپروری با کمک به رشد اقتصادی از طریق تولید، تجارت و اشتغال، تأثیر قابل توجهی بر تولید ناخالص داخلی یک کشور دارد. این صنعت با افزودن ارزش به تولیدات اولیه و ایجاد درآمد از طریق صادرات، درآمد ملی را افزایش میدهد. همچنین آبزیپروری باعث ایجاد شغل، رونق بخشی به فعالیت های اقتصادی در بخشهای مرتبط و حمایت از درآمد خانوارها میشود و در نهایت به توسعه کلی اقتصادی کشورکمک میکند.
در حالت کمی صنعت آبزی پروری به سه شکل بر فعالیت های اقتصادی تاثیر می گذارد ۱- تأثیر مستقیم که مربوط به عملیات خود بخش آبزی پروری برفعالیت های اقتصادی است ۲- تأثیرغیرمستقیم که در زنجیره تأمین ازجمله خرید نهادههای آبزیان و خدمات مربوط به کسبوکارها در این بخش رخ میدهد و ۳- تأثیر القایی که مربوط به مزایای اقتصادی گستردهتری است و زمانی ایجاد میشود که شاغلین و ذینفعان بخش آبزیپروری و زنجیره تأمین آن ، دستمزدهای خود را در بازارمصرفی مثلا در مراکز خردهفروشی محلی، استفاده میکنند.
دریک نگاه تفسیری درخصوص چگونگی تاثیر آبزی پروری براقتصاد و تولید ناخالص داخلی می توان این موارد را عنوان نمود:
- ۱- افزایش تولید: آبزیپروری مستقیماً عرضه غذاهای آبزی را افزایش میدهد و این میتواند علاوه بر کمک به صادرات ارزشمند، منبع غذایی مناسب برای مصرف داخلی باشد. در نتیجه به تولید ناخالص داخلی کمک میکند.
- ۲-ارزش افزوده: بخش آبزیپروری از طریق فرآوری، بستهبندی و توزیع به تولید اولیه ارزش میافزاید و سهم خود را در اقتصاد ملی افزایش میدهد.
- ۳-درآمد صادراتی: محصولات آبزیپروری، به ویژه گونههای با ارزش ، میتوانند درآمد صادراتی قابل توجهی داشته باشند و مستقیماً به تراز پرداختها و کل تولید اقتصاد کشور کمک کنند.
- ۴-ایجاد شغل: صنعت آبزیپروری مشاغل مستقیم و غیرمستقیم، از جمله مشاغل مزرعه داری ، فرآوری، حمل و نقل و صنایع خدماتی مرتبط، ایجاد میکند.
- ۵-اثرات زنجیره تأمین: آبزیپروری فعالیت اقتصادی را در صنایع پشتیبان مانند تولید خوراک دام، تولید تجهیزات و تحقیق و توسعه افزایش می دهد
- ۶-درآمد و هزینههای خانوار: افزایش اشتغال و دستمزد در بخش آبزیپروری به درآمد بالاتر خانوار منجر میشود که به نوبه خود قدرت خرید مصرفکننده را افزایش داده و به رشد اقتصادی بیشتر کمک میکند.
- ۷-توسعه پایدار: شیوههای پایدار آبزیپروری میتواند سهم بلندمدت این بخش را در توسعه اقتصادی تضمین کند و در عین حال اثرات زیستمحیطی را به حداقل برساند.
- ۸-امنیت غذایی:آبزیپروری میتواند با ارائه منبع قابل اعتمادی از پروتئین و سایر مواد مغذی، به ویژه در مناطقی که صید ماهی در حال کاهش یا بهرهبرداری بیش از حد است، امنیت غذایی را افزایش دهد.
- ۹-رشد اقتصادی در مناطق ساحلی و روستایی: آبزیپروری میتواند سواحل را فعال کند و فعالیت اقتصادی را مجددا احیاء و افراد را شاغل و صاحب درآمد نماید.
- ۱۰-کاهش فقر: آبزیپروری با ایجاد شغل و درآمد، میتواند به کاهش فقر و بهبود معیشت، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، کمک کند.
- ۱۱-تاثیربر اقتصاد آب محور : آبزیپروری یکی از اجزای کلیدی اقتصاد آبی است که بر توسعه پایدار منابع دریایی تمرکز دارد.
سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد ، صنعت آبزیپروری را بعنوان یکی از صنایع کلیدی در تولید پایدار مواد غذایی و توسعه اقتصادی معرفی کرده است . طبق آخرین پیشبینیهای سازمان ملل متحد، جمعیت جهان میتواند در سال ۲۰۳۰ به حدود میلیارد نفر، در سال ۲۰۵۰ به میلیارد نفر، در سال ۲۱۰۰ به میلیارد نفر افزایش یابد و بیش از دو سوم از کل مردم در مناطق شهری زندگی خواهند کرد . بنابراین، این روند از افزایش جمعیت جهانی و رشد شهرنشینی به ناچار ، نیاز به پروتئین و در نتیجه تقاضا برای محصولات دریایی برای تغذیه کافی و متعادل را در آینده نزدیک افزایش خواهد داد. ازطرفی این صنعت به عنوان منبع پایدار تجارت بین الملل برای برخی کشورها بویژه کشورهای ساحلی محسوب می شود لذا این صنعت در آینده، سهم قابل توجه تری در رشد اقتصادی خواهد داشت. بنابراین انجام بررسی ها و اقدامات لازم برای آگاهی یافتن از سهم صنایع آبزی در تولید ناخالص داخلی برای ارزیابی تأثیر تولید شیلات بر رشد اقتصادی بسیار مهم و اجنتاب ناپذیر است . با توجه به اهمیت موضوع ، نیاز است تلاشهای قابل توجهی برای گردآوری دادهها در مورد سهم صنعت آبزی در تولید ناخالص داخلی در سطح ملی و استانی انجام گردد.
دلایل زیادی وجود دارد که نشان می دهد آبزیپروری یک نیروگاه اقتصادی جهانی است که معیشت را تأمین میکند و میتواند محرک توسعه اجتماعی باشد. این امر مشاغلی را برای مناطق محروم در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه ایجاد می کند و مزایای اجتماعی قابل توجهی را از نظر دسترسی به غذا، زیرساختها، آموزش و مراقبتهای بهداشتی دارد. البته ضرورت دارد به رفاه اجتماعی مرتبط با آبزیپروری از منظر تأثیر بر نابرابری درآمدها به شکل جدی تری پرداخته شود و این مستلزم آن است که محققان و دانشمندان این صنعت علاوه بر تمرکز بر اقتصاد آبزی پروری به تاثیرات اجتماعی آن نیز بپردازند .
آنچه مشخص است ، اینکه توسعه پایدار و تولید مسئولانه آبزیپروری در درازمدت ، بدون مشارکت کامل اتحادیه ها و تولیدکنندگان در فرآیند تصمیمگیری و تنظیم مقررات، قابل دستیابی نیست . چنین مشارکتی منجر به توانمندسازی آبزی پروران و اتحادیه های آنها و حرکت به سمت افزایش خودبهبودی و شیوه مدیریت بهتر می گردد.
تعداد بازدید: ۰
لینک کوتاه: کپی کن!
بازنشر فانوس دریا به نقل از اتحادیه تولید و تجارت آبزیان