در یکی از تازهترین پژوهشهای علمی دانشگاه جامع امام حسین (ع)، الگوریتمهای یادگیری ماشین بهعنوان روشی نوین برای پیشبینی عمر مفید کامپوزیتهای دریایی معرفی شدهاند؛ روشی که میتواند گامی مؤثر در ارتقاء ایمنی و دوام سازههای دریایی در مواجهه با شرایط محیطی رطوبتی گرمایی باشد.
به گزارش ماریننیوز از روابط عمومی انجمن مهندسی دریایی ایران، مقالهای با عنوان «کاربرد یادگیری ماشین در پیشبینی طول عمر کامپوزیتهای دریایی» توسط سیدامیر ابوالقاسمحسینی (دانشجوی دانشگاه جامع امام حسین ع) و دکتر محمد لطیفی (استادیار دانشگاه جامع امام حسین ع)، در نشریه علمی-پژوهشی مهندسی دریا (Journal of Marine Engineering) پذیرفته و در شماره آتی این نشریه منتشر خواهد شد.
چکیده مقاله:
کامپوزیتهای پلیمری تقویتشده با الیاف (FRP) به دلیل نسبت بالای مقاومت به وزن و مقاومت مناسب در برابر خوردگی، بهطور گستردهای در سازههای دریایی مورداستفاده قرار میگیرند. بااینحال، قرارگیری طولانیمدت در شرایط محیطی رطوبتی گرمایی میتواند منجر به کاهش خواص مکانیکی این مواد شود. مدلهای سنتی پیشبینی دوام نظیر مدلهای آرنیوس و فیک، باوجود کاربرد گسترده، به دلیل مفروضات سادهسازیشده قادر به درک پیچیدگی اثرات همافزایی شرایط محیطی نیستند. در این راستا، استفاده از مدلهای هوش مصنوعی بهویژه یادگیری ماشین (ML) در سالهای اخیر موردتوجه قرارگرفته است. این مقاله به بررسی کاربرد الگوریتمهای مختلف یادگیری ماشین در پیشبینی عمر کامپوزیتهای پلیمری در شرایط رطوبتی گرمایی میپردازد. مطالعات مختلف نشان میدهند که الگوریتمهای مختلف هوش مصنوعی توانستهاند پیشبینیهای دقیقی از کاهش خواص مکانیکی کامپوزیت تحت شرایط مختلف محیطی ارائه دهند. همچنین تحلیل حساسیت ورودیها در مدلهای مختلف، اهمیت بیشتر عواملی مانند زمان قرارگیری، دما، مقدارPH و حجم الیاف را در کاهش خواص مکانیکی نشان داده است. باوجود پیشرفتهای صورتگرفته، محدودیتهایی چون کمبود دادههای میدانی و تفاوت عملکرد مدلها بهعنوان چالشهایی جدی در مسیر پیشبینی دقیق عمر مفید کامپوزیتها محسوب میشوند.
واژههای کلیدی: کامپوزیت، جذب رطوبت، هوش مصنوعی، پیرشدگی رطوبتی گرمایی
خلاصه گرافیکی مقاله «کاربرد یادگیری ماشین در پیش بینی طول عمر کامپوزیت های دریایی»
جهت دسترسی به مقاله، روی این لینک کلیک نمایید.
درباره نشریه Journal of Marine Engineering
نشریه علمی – پژوهشی مهندسی دریا از سال ۱۳۸۲ به دو زبان فارسی و انگلیسی و با اعتبار رسمی پژوهشی از کمیسیون نشریات علمی کشور توسط انجمن مهندسی دریایی ایران منتشر میشود.
این نشریه دارای شماره استاندارد بینالمللی (ISSN و eISSN) بوده و در پایگاههای معتبر علمی از جمله ISC نمایه شده است. نشریه مهندسی دریا بهصورت فصلنامه یا دوفصلنامه منتشر میشود و بستری تخصصی برای تبادل یافتههای علمی میان دانشگاهها، محققان، انجمنهای تخصصی و صنایع فعال در حوزه مهندسی دریا در سطح ملی و بینالمللی فراهم میکند.
محورهای اصلی مقالات این نشریه عبارتاند از:
• هیدرودینامیک و طراحی شناورها
• سازههای ساحلی و فراساحلی
• سامانههای زیرسطحی و رباتیک دریایی
• انرژیهای تجدیدپذیر دریایی و محیطزیست دریا
• تحلیلهای پیشرفته عملکرد سازهها و سیستمهای دریایی
برای مشاهده مقالات و ارسال مقاله جدید میتوانید به www.marine-eng.ir مراجعه فرمایید./
بازنشر فانوس دریا به نقل از ماریننیوز