به نقل از ایلنا، در رویداد ملی سرمایهگذاری در صنایع نفت و گاز ایران، مدیران شرکت ملی نفت با تشریح پتانسیلهای عظیم هیدروکربنی کشور، از فرصتهای گسترده سرمایهگذاری در حوزه اکتشاف سخن گفتند. این مقامات تأکید کردند که دسترسی به این منابع نه تنها برای اقتصاد ملی حیاتی است، بلکه تضمینکننده امنیت انرژی کشور برای نسلهای آینده خواهد بود.
سید محیالدین جعفری، مدیر اکتشاف شرکت ملی نفت ایران، با ارائه جزئیات کاملی از مطالعات زمینشناسی انجام شده، پهنههای زاگرس، خلیج فارس و دریای عمان را دارای بیشترین ظرفیتهای نفت و گاز در ایران معرفی کرد. او که مسئولیت اکتشاف در خشکی و دریا را بر عهده دارد، نقشه کلی از ظرفیتهای سراسر کشور را ترسیم کرد و توضیح داد که برخلاف مناطق غنی جنوب و فلات قاره، بخشهای مرکزی و شرقی ایران به دلیل ویژگیهای زمینشناسی، کمتر برای اکتشاف نفت و گاز مستعد هستند، هرچند مناطقی نظیر قم، کاشان و آران و بیدگل امیدهایی را ایجاد کردهاند.
جعفری با اشاره به مناطق مستعد دیگر، از پتانسیل بالای سرخس و میدان فعال طوس در شمال شرق، و فعالیتهای ژئوفیزیکی و لرزهنگاری در ناحیه مغان اردبیل برای کشف منابع جدید یاد کرد. وی تمرکز اصلی برای جذب سرمایهگذاری را بر ۱۸ بلوک اکتشافی دانست که بیشتر آنها در زاگرس (لرستان، دزفول شمالی و جنوبی، فارس) و دو بلوک دریایی در خلیج فارس قرار دارند. به گفته مدیر اکتشاف، توسعه هر یک از این بلوکها بهطور متوسط ۴۰ میلیون دلار سرمایهگذاری نیاز دارد، اما پیچیدگیهای زمینشناسی در برخی مناطق میتواند هزینه را افزایش دهد. او از بلوکهای اکتشافی در استان فارس نظیر ارژن، مروارید، تودج، بهار و پریزاد نام برد که مطالعات اولیه در آنها حداقل ۳۰ میلیون دلار هزینه در بر خواهد داشت. جعفری همچنین به بلوک دریایی هرمز مشتمل بر قشم و بخش دریایی آن اشاره کرد که نزدیکی به پالایشگاهها مزیت مهمی برای توسعه آن است، اما حفاری اولیه در این بلوک دریایی حدود ۷۰ میلیون دلار هزینه نیاز دارد. او پتانسیل قم در ایران مرکزی با ذخایر نفتی حدود ۱۳۰ میلیون بشکه را نیز یادآور شد که نیازمند سرمایهگذاری است.
در ادامه این نشست، توجه به ظرفیتهای عظیم دریای خزر معطوف شد. محمدحسین دانشفر، مدیرعامل شرکت نفت خزر، تأکید کرد که مطالعات گسترده شرکتهای بینالمللی وجود حجم قابل توجهی از ذخایر نفت و گاز در این دریا را نشان میدهد. با وجود اینکه کشورهای همسایه در بخشهای خود به بهرهبرداری رسیدهاند، ایران به دلیل نیاز به فناوری آبهای عمیق و سرمایهگذاری کلان (۱۰۰ میلیون دلار برای فعالیتهای اکتشافی هر بلوک در خزر)، هنوز وارد فاز تولید نشده است. دانشفر از توسعه زیرساختها در سالهای اخیر و پایان تعمیرات سکوی نیمه شناور خبر داد که قرار است فعالیتهای جدیدی را در ساختارهای عمیق خزر آغاز کند. وی تأکید کرد که دریای خزر برای جذب سرمایهگذاری خارجی نیازمند الگوی قراردادی مشارکت در تولید (Production Sharing) مشابه کشورهای همسایه است تا بتواند از این پتانسیل عظیم بهرهمند شود.
لزوم بهروزرسانی مدلهای قراردادی برای جذب سرمایه، بخش دیگری از این نشست بود. علیرضا تقیپور، رئیس امور قراردادهای بالادستی مدیریت توسعه و مهندسی شرکت ملی نفت ایران، با اشاره به تجربیات گذشته در قراردادهای بایبک، به ضرورت حرکت به سوی مدلهای پیوسته اکتشاف، توسعه و تولید پرداخت. وی گفت: مدلهای پیوسته امکان جذب سرمایه بیشتری را فراهم میکنند، اما ریسک بالای اکتشاف و محدودیتهای بینالمللی چالشهایی را ایجاد کردهاند. تقیپور خبر داد که بر اساس ماده ۴۴ برنامه پیشرفت، امکان اجرای مدلهای پیوسته در برخی میدانهای مشترک و به ویژه در خزر فراهم شده است. وی با اشاره به بررسیهای نهایی برای تصویب الگوی جدید قراردادهای بالادستی در دستور کار، ابراز امیدواری کرد که این الگو طی دو ماه آینده به تصویب برسد؛ اقدامی که میتواند به افزایش جذابیت سرمایهگذاری در بخش اکتشاف ایران کمک کند.
در مجموع، تأکید مدیران شرکت ملی نفت ایران در این نشست، بر پتانسیل عظیم منابع هیدروکربنی کشور از زاگرس و خلیج فارس تا دریای خزر بود. جذب سرمایهگذاریهای لازم، چه داخلی و چه خارجی، و بهکارگیری مدلهای قراردادی بهروز و جذاب، کلید اصلی برای تبدیل این پتانسیلها به ثروت ملی، تضمین امنیت انرژی و پیشبرد اهداف توسعه اقتصادی کشور در سالهای آینده خواهد بود؛ تلاشی که مستقیماً بر رفاه و آسایش جامعه تأثیرگذار است.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی