راهکارهای توسعه دریامحور چابهار و مکران

راهکارهای توسعه دریامحور چابهار و مکران

نامه انجمن مهندسی دریایی به رئیس جمهور

انجمن مهندسی دریایی ایران در نامه‌ای به رئیس جمهور با موضوع «توسعه دریامحور در جنوب شرق ایران»، ضمن برشمردن فرصت‌ها، ظرفیت‌ها و چالش‌های توسعه دریامحور در چابهار و مکران، راهکارهایی برای استفاده از این ظرفیت‌ها و غلبه بر چالش‌ها ارائه کرده است.

این انجمن با تأکید بر نقش خود در توسعه دریامحور و دستاوردهایی همچون ابلاغ سیاست‌های کلان توسعه دریا محور، سفر رئیس جمهور به چابهار را فرصتی برای توجه بیشتر به این منطقه دانسته و توسعه دریامحور را استراتژی کلیدی برای رشد اقتصادی و تحقق اقتصاد مقاومتی معرفی می‌کند.

الف) فرصت‌ها و ظرفیت‌های توسعه منطقه چابهار و سواحل مکران:

  1. موقعیت جغرافیایی استراتژیک: چابهار به عنوان تنها بندر اقیانوسی ایران، در مسیر کریدورهای بین‌المللی شمال-جنوب و شرق-غرب قرار دارد و نقطه حیاتی برای تجارت و ترانزیت کالا محسوب می‌شود.
  2. دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار: این دانشگاه با تربیت نیروی انسانی متخصص در زمینه‌های دریایی، می‌تواند به عنوان مرکز تحقیقاتی و آموزشی عمل کند.
  3. ساحل مناسب برای راه‌اندازی کارخانه‌های بازیافت کشتی و صنایع دریایی: سواحل چابهار محیطی ایده آل برای این صنایع است که به کاهش ضایعات دریایی و ایجاد اشتغال کمک می‌کند.
  4. حضور مؤسسات رده بندی معتبر: حضور مؤسساتی مانند موسسه رده بندی ایرانیان، به ارتقای کیفیت خدمات دریایی و جلب اعتماد سرمایه‌گذاران کمک می‌کند.
  5. اولویت‌های حاکمیتی و دولتی: نگاه ویژه دولت به چابهار و سواحل مکران، زمینه را برای جذب سرمایه گذاری‌های ملی و بین‌المللی فراهم کرده است.
  6. نیروی انسانی با انگیزه: نیروی کار جوان و جویای کار، پتانسیلی برای رشد صنایع و توسعه اقتصادی منطقه است.
  7. منابع طبیعی و اقتصادی: دسترسی به منابع دریایی غنی مانند شیلات، نفت و گاز، و ذخایر معدنی، فرصت‌های اقتصادی فراوانی ایجاد می‌کند.
  8. پتانسیل‌های گردشگری: جاذبه‌های طبیعی و تنوع فرهنگی، فرصت‌های خوبی برای توسعه گردشگری فراهم می‌کند.
  9. جایگاه در برنامه هفتم توسعه: اقتصاد دریامحور یکی از محورهای اصلی برنامه هفتم توسعه است.
  10. نگاه ویژه دولت به توسعه سیستان و بلوچستان: توسعه سواحل مکران از اولویت‌های اصلی دولت است.
  11. امکان انتقال پایتخت به سواحل مکران: این اقدام می‌تواند به تمرکززدایی از تهران و توسعه منطقه کمک کند.
  12. ابلاغ سیاست‌های کلان توسعه دریامحور کشور: این سیاست‌ها چارچوبی برای استفاده از ظرفیت‌های دریایی کشور فراهم می‌کند.

ب) چالش‌های پیش روی توسعه دریامحور در منطقه مکران و چابهار:

  1. نبود برنامه‌های حمایتی و توانمندسازی بومی: عدم وجود برنامه‌های جامع برای توانمندسازی جوامع بومی، اثر بخشی طرح‌ها را کاهش می‌دهد.
  2. عدم نفوذ قوانین توسعه‌ای و حمایتی: قوانینی مانند قانون جهش تولید دانش بنیان به درستی در منطقه اجرا نشده‌اند.
  3. ناکامی در انتخاب مدیران کارآمد: ضعف مدیریتی منجر به عدم بهره‌برداری صحیح از ظرفیت‌ها می‌شود.
  4. محرومیت منطقه در مطالبه‌گری: محدودیت‌های فرهنگی و اجتماعی، مانع مطالبه‌گری مردم برای پیگیری حقوقشان می‌شود.
  5. تحمیل شرایط و الزامات سلیقه‌ای مدیران: تصمیم‌گیری‌ها تحت تأثیر سلایق شخصی برخی مدیران قرار می‌گیرد.
  6. عدم اهمیت کافی به توسعه شیلات و آبزی پروری: توسعه آبزی پروری می‌تواند در ایجاد اشتغال و افزایش تولید نقش داشته باشد.
  7. عدم توسعه کارآمد زیرساخت‌های حمل و نقل: شبکه‌های حمل و نقل نیازمند ارتقا و گسترش هستند.
  8. عدم توسعه و بهره‌برداری از همکاری بین‌المللی: همکاری با کشورهای منطقه برای توسعه منطقه اهمیت دارد.
  9. پراکندگی نهادی و ایجاد شوراهای خلق الساعه: تداخل مسئولیت‌ها و ناهماهنگی میان نهادها از چالش‌های اساسی است.

ج) راهکارهای پیشنهادی برای استفاده از ظرفیت‌ها و غلبه بر چالش‌ها در توسعه دریامحور منطقه چابهار و سواحل مکران:

    • عدم ایجاد نهاد جدید و بهره‌گیری از ظرفیت‌های شورایعالی صنایع دریایی: بهره‌گیری از ظرفیت قانونی این شورا با مأموریت هماهنگی و نظارت بر تمامی فعالیت‌های مرتبط با توسعه دریامحور ضروری است.
    • حذف یا ادغام شوراها و کارگروه‌های موازی: تمرکز بر یکپارچگی نهادی در شورایعالی صنایع دریایی می‌تواند بهره‌وری را افزایش دهد.
      1. برنامه‌ریزی جامع و تدوین نقشه راه: تدوین نقشه راه ملی با مشارکت تمامی نهادها و بخش خصوصی ضروری است.
      2. توانمندسازی جوامع محلی: ارائه آموزش‌های فنی و حرفه‌ای، حمایت از کارآفرینان و ایجاد بسترهایی برای مشارکت فعال مردم در تصمیم‌گیری‌ها و پروژه‌ها.
      3. تقویت زیرساخت‌ها: توسعه شبکه حمل و نقل، بهبود امکانات لجستیکی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های انرژی.
      4. جذب سرمایه‌گذاری: ارائه مشوق‌های مالیاتی، تقویت همکاری‌های بین‌المللی و معرفی فرصت‌های سرمایه‌گذاری.
      5. حمایت از صنایع دانش بنیان: استفاده از فناوری‌های نوین و حمایت از استارتاپ‌ها.
      6. اصلاح ساختار مدیریتی و نظارتی: جذب مدیران کارآمد، شفاف‌سازی فرآیندهای تصمیم‌گیری و مبارزه با فساد.
      7. توسعه صنعت شیلات و آبزی پروری: گسترش فناوری‌های پیشرفته و توسعه آبزی پروری.
      8. تقویت گردشگری: ایجاد زیرساخت‌های گردشگری و برگزاری جشنواره‌ها.
      9. تقویت حمایت و استفاده اصولی از نقش مؤسسات رده بندی: تقویت نقش مؤسسات رده بندی و ترویج صدور گواهینامه‌های معتبر.
      10. توجه به مسائل زیست محیطی: راه‌اندازی کارخانه‌های بازیافت و اجرای پروژه‌های مدیریت پایدار منابع دریایی.
      11. ارتقای جایگاه منطقه در برنامه‌های ملی: تعریف پروژه‌های منطقه‌ای در چارچوب برنامه‌های توسعه‌ای کلان.

در پایان، انجمن مهندسی دریایی با تأکید بر ظرفیت‌های چابهار و سواحل مکران برای توسعه دریامحور، برنامه‌ریزی جامع، تقویت مدیریت، جلب مشارکت مردم و استفاده از ظرفیت تشکل‌های تخصصی را برای توسعه پایدار منطقه خواستار شده است.

 

بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *