در هجدهم آذر ماه ۱۳۱۹، اولین کشتی تجاری روسی حامل قطعات و ماشینآلات کارخانه ذوب آهن، در بندر نوشهر پهلو گرفت و این بندر به طور رسمی آغاز به کار کرد.
ساخت بندر نوشهر در سال ۱۳۰۹ توسط دو شرکت هلندی و بلژیکی در منطقهای به نام “دهنو” آغاز شد. برای ساخت اسکلهها و موجشکنها، یک خط آهن ۷ کیلومتری برای انتقال سنگ از معدن ماشلک به بندر احداث شد. در سال ۱۳۱۴، نام دهنو به نوشهر تغییر یافت و در سال ۱۳۱۵، چهار انبار بزرگ توسط یک شرکت سوئدی در بندر ساخته شد.
در فروردین ماه ۱۳۱۹، ساخت اسکلهها، موجشکنها و انبارهای بندر به پایان رسید و طی مراسمی با حضور مسئولان وقت به بهرهبرداری رسید.
در اردیبهشت ماه ۱۳۹۰، بندر نوشهر به منطقهی ویژه اقتصادی تبدیل شد و امکان بهرهمندی بازرگانان و سرمایهگذاران از مزایای قانونی مناطق ویژه اقتصادی فراهم شد.
بندر نوشهر هماکنون با مساحت ۸۸ هکتار و ۷ پست اسکله تجاری، خدماتی و نفتی، و با بهرهگیری از تجهیزات مدرن، ظرفیت مناسبی برای تخلیه و بارگیری انواع کالا و پذیرش کشتیهای تجاری با آبخور ۴.۵ متر دارد.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی