چابهار، با موقعیت استراتژیک خود در نزدیکی اقیانوس هند و قرارگیری در مسیر کریدورهای ترانزیتی جهانی، پتانسیل بالایی برای تبدیل شدن به یک هاب لجستیکی بینالمللی دارد. این امر، یکی از مهمترین راهبردهای تجاری کشورها برای رشد و توسعه اقتصادی است.
برای تبدیل شدن به یک هاب لجستیکی موفق، علاوه بر موقعیت جغرافیایی مناسب، زیرساختهای لجستیکی قوی نیز ضروری است. عواملی مانند دسترسی به بازارهای منطقهای، خطوط ریلی و جادهای، بنادر و فرودگاههای بینالمللی و ارتباطات حمل و نقل چندوجهی، نقش مهمی در این زمینه ایفا میکنند.
در سالهای اخیر، رشد صادرات خدمات از رشد صادرات کالاها پیشی گرفته است. این امر به دلیل تأثیر کمتر فراز و نشیبهای اقتصادی بر مخارج بخش خدمات است. پیشبینی میشود با توجه به کند شدن تجارت جهانی کالاها به دلیل فشارهای سیاسی و اقتصادی، بخش خدمات در سالهای آینده جایگاه ویژهتری در تجارت میان کشورها پیدا کند.
چابهار، با توجه به موقعیت منحصربهفرد خود و زیرساختهای موجود و قابل تامین، در سند آمایش مراکز لجستیک کشور (مصوب ۱۳۹۷) به عنوان یکی از چهار شهر لجستیک اصلی ایران معرفی شده است. این شهرها به دلیل وسعت، تنوع عملیات و دسترسی به حمل و نقل چندوجهی، در صدر مراکز لجستیکی کشور قرار دارند.
با این حال، برای شکوفایی پتانسیلهای چابهار و تبدیل آن به یک هاب لجستیکی موفق، رفع موانع و چالشهای موجود ضروری است. این چالشها شامل مواردی مانند عدم اشراف و توانمندی تیمهای مدیریتی، تعدد دستگاههای تصمیمگیر، تشریفات طولانی اخذ مجوزها، عدم شفافیت در قوانین و بالا بودن هزینههای عبور از ایران میشود.
در صورت عدم رفع این موانع، کشورهای رقیب با وجود موقعیت جغرافیایی ضعیفتر، میتوانند این بازار باارزش را از ایران بربایند. بنابراین، بازگشت چابهار به مدار مزیت لجستیکی و تبدیل آن به یک هاب لجستیکی بینالمللی، نیازمند طراحی برنامهای جامع و آیندهنگر و تعریف اقدامات اجرایی مناسب است.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی