با توجه به محدودیت منابع آب شیرین در ایران، استفاده از آب دریا برای کشاورزی و شرب به عنوان یکی از راهکارهای اصلی مقابله با کمآبی مطرح شده است.
چرا ایران به سمت شیرینسازی آب دریا میرود؟
- کمبود آب شیرین: ایران به دلیل قرارگیری در منطقه خشک و نیمه خشک، با کمبود شدید آب شیرین مواجه است.
- برداشت بیرویه از منابع آب زیرزمینی: برداشت بیرویه و آلودگی منابع آب زیرزمینی، وضعیت را بحرانیتر کرده است.
- توزیع نامناسب بارندگی: توزیع نامتعادل بارندگی در طول سال، مدیریت منابع آب را دشوار کرده است.
مزایای شیرینسازی آب دریا
- تامین آب پایدار: دریاها منبع عظیمی از آب هستند که با شیرینسازی میتوان از آن به عنوان منبعی پایدار بهره برد.
- توسعه کشاورزی: استفاده از آب شیرین شده در کشاورزی، امکان کشت محصولات متنوعتر و افزایش تولید را فراهم میکند.
- رونق اقتصادی: توسعه صنایع شیرینسازی و کشاورزی مبتنی بر آب دریا میتواند اشتغالزایی و رشد اقتصادی را به دنبال داشته باشد.
چالشها و راهکارها
- هزینه بالا: شیرینسازی آب دریا هزینهبر است و نیاز به سرمایهگذاری قابل توجهی دارد.
- اثرات زیست محیطی: بازگرداندن آب شور پس از شیرینسازی به دریا میتواند به محیط زیست آسیب برساند.
- تکنولوژی: نیاز به فناوریهای پیشرفته و کارآمد برای شیرینسازی آب دریا.
راهکارهای پیشنهادی
- استفاده از آب شور در کشاورزی: کشت گیاهان مقاوم به شوری و استفاده از آب شور برای آبیاری میتواند در مناطق ساحلی توسعه یابد.
- توسعه آب شیرینکنها: افزایش ظرفیت تولید آب شیرین در مناطق ساحلی.
- بهرهگیری از فناوریهای نوین: استفاده از فناوریهای نوین برای کاهش هزینههای شیرینسازی و افزایش کارایی.
- مدیریت پایدار منابع آب: اجرای برنامههای جامع برای مدیریت پایدار منابع آب و کاهش مصرف آب در بخشهای مختلف.
کشورهای حاشیه خلیج فارس تجربه موفقی در زمینه شیرینسازی آب دریا دارند و ایران نیز میتواند با بهرهگیری از این تجربیات، به موفقیت در این زمینه دست یابد.
در نهایت، شیرینسازی آب دریا میتواند به عنوان یک راهکار بلندمدت برای مقابله با کمآبی در ایران مطرح شود، اما اجرای این طرح نیازمند برنامهریزی دقیق، سرمایهگذاری مناسب و توجه به جنبههای زیستمحیطی است.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی