![](https://marinepress.ir/plus/wp-content/uploads/2024/01/چشم-انداز-سال-2024-هچریها-و-مزارع-میگو.webp.webp)
به گزارش مرینپرس به نقل از اتحادیه تولید و تجارت آبزیان، قیمت های پایین فروش و تقاضای کم بازار در سال ۲۰۲۳ نگرانی های اصلی صنعت میگو بوده است. این امر به طور مستقیم بر تولید مزارع در طول سال و به ویژه هچریها تأثیر گذاشته است.
Geert Rombaut، مدیر عامل شرکت آرتمیا و غذای زنده شرکت INVE گفت: “صاحبان هچری های تکثیر و تولید بجه میگو به طور مداوم از نوسان قیمت بازار محصولات به چالش کشیده می شوند. عواملی مانند عرضه و تقاضا ، شرایط اقتصادی جهانی و رقابت، می توانند بر سودآوری عملیات هچری تأثیر بگذارند.”
تیم تجاری ” “Syaqua اظهار داشت: میگو پروران با دوره ای که قیمت بازار پایین تر از هزینه های تولید است، دست و پنجه نرم می کنند. این وضعیت حاکی از ضرورت توجه بخش هچری به اولویت تعهد مشتری در میان تقاضای کم فعلی برای لارو است .
فلورین رنو ، یکی از بنیانگذاران خوراک میگویSPF گفت: “بسیاری از هچریها مجبور به تأمین اعتباری لارو مشتریان خود هستند ، در غیر این صورت، میگوپروران به یک هچری دیگر که لارو آنها خود را به صورت اعتباری تأمین می کند، روی میآورند. در ویتنام روش تامین اعتباری پست لارو در بین هچریها در سال ۲۰۲۳ بسیار زیاد بوده و در عین حال بیماری جدید لارو شیشهای Transparent Postlarvae Disease (TPD) تعدادی از هچریها را به تعطیلی شدن کشانده است.
“Syaqua” گفت :به طور همزمان، پرورش دهندگان میگو برای پایین آوردن هزینههای تولید میگو تلاش میکنند، که این کار برای افزایش قدرت تحمل دوره طولانی مشکلات بسیار اهمیت دارد. هچریها در این چالش، برای کاهش مقدار واردات مولد برنامهریزی احتیاطی می کنند تا اطمینان حاصل نمایند که هزینههای تولید بجه میگو قابل کنترل باشد.
“Syaqua” گفت: استراتژی ذخیرهسازی شامل انتخاب دوره ذخیرهسازی مناسب در فصول اوج به منظور جلوگیری از دوره چالش برانگیز مونسون در فصول منتهی به پایان سال است. علاوه بر این ، شیوههای مدیریت، مؤثر نقش مهمی در به حداقل رساندن خطر خسارات در مراحل اولیه تولید دارند. این شامل کنترل دقیق کیفیت آب ، اطمینان از محیطهای بدون بیماری و تهیه خوراکهای با کیفیت بالا و قابل هضم است. این استراتژیهای چند جانبه با تأکید بر تلاشهای مشترک هر دو بخش هچری و پرورش برای حرکت در وضعیت پیچیده فعلی صنعت میگو ضروری است. ”
تمرکز بر کارآییها
Craig L. Browdy مدیر تحقیقات و توسعه شرکت زیگلرگفت: موفق ترین هچریها بر بهبود کارآیی در سال ۲۰۲۳ متمرکز شدهاند. “برخی از مدیران به روش های کم هزینه/ با کیفیت پایین متوسل شدهاند که در نتیجه بقای پایینتر و کیفیت کم پستلارو را در پی داشت. سودآوری به بقای پستلارو ها بستگی دارد و تمرکز بر استفاده کارآمد از مصرف غذاهای با کیفیت بالا ، همراه با ضریب تبدیل تغذیه خوب و کیفیت آب مناسب ، رشد و بقا را بهبود بخشیده است. با وجود تولید پستلارو بیش از حد ، بهترین هچری با پستلارو قوی، سهم بازار خود را حفظ کرده و حتی گسترش دادهاند.
پرورش دهندگان میگو با آگاهی از نقش محوری لاروهای سالم و با کیفیت در عملیات پرورشی خود، به افزایش تقاضا برای لاروهایی دامن می زنند که به سلامت کلی و موفقیت کشت میگو کمک میکنند. “در سال ۲۰۲۳، تقاضا برای تغذیه با ارزش بالا، پروبیوتیک های موثر هچری و لاروهای با کیفیت در صنعت هچری افزایش قابل توجهی داشته است. این افزایش به دلیل نیاز ضروری آبزیپروران به لاروهای با کیفیت است که برای برنامه های ذخیره سازی آنها ضروری است. SyAqua گفت: تاکید بر نیاز به یک سیستم تصفیه قوی آب در مدیریت هچری و مزرعه به دلیل افزایش خطر انتشار عوامل بیماریزای جدید بین محیط و سیستم های کشت تشدید شده است، که نمونه آن همه گیری شدید سندرم مرگ زودرس (EMS) است.
وی ادامه داد: دو چالش اصلی پیش روی کارگاههای هچری، بیماری و هزینهها هستند. هزینههای بالای انرژی و خوراک، همزمان با سود کمتر فروش به دلیل قیمت پایین میگو، حاشیه سود را بسیار ناچیز (گاهی اوقات حاشیه منفی) کرده و رقابت شدیدی بین هچریها ایجاد کرده است. تولید در محیط های آسیبپذیر و افزایش دما، فراوانی شیوع بیماری را افزایش داده است و ضرر و زیان را برای هچریها و مشتریان آنها در پی داشته است. مارکوس دی دوناتو کارشناس اصلاح نژاد در مرکز فناوریهای آبزی پروری (CAT) گفت: هر دو مشکل با انتخاب صفات تولید مثلی (برای کاهش هزینه های تولید لارو) و بقای در مراحل اولیه (مقاومت به بیماری یا استحکام) برطرف می شوند.
نکات برجسته منطقهای
حرکت به سمت افزایش کارایی در همه مناطق تولید میگو یکسان نبوده است. Browdy میگوید: «ما شاهد ادغام در شرکتهای بزرگتر در غرب و در برخی موارد در شرق و تشکیل انجمنهای بزرگتر توسط تولیدکنندگان کوچک بودهایم. در همه این موارد مدیریت بهبود یافته ای از طریق فنیسازی تولید اتفاق افتاده است».
“در اندونزی، ما شاهد سرمایه گذاری قابل توجهی در تاسیسات هچری جدید از هر دو بخش خصوصی و دولتی و فروش پستلارو به مزارع در حال توسعه هستیم. یک نگرانی واضح این است که چگونه ارزش پیشنهادی منحصر به فردی برای خریدار پستلارو داشته باشیم. Melony Sellars ، مدیرعامل Genics، گفت: «راههای زیادی برای ایجاد UVP [۱]وجود دارد، اما همه چیز با گوش دادن به صحبت پرورش دهنده در مورد بزرگترین چالشهای موجود بر سر راهشان و احتمالاً این که کجا میتوان پستلاروها را بهبود داد تا این مشکلات را حل کرد، شروع میشود.» اکوادور داستان مشابهی در مورد فروش و بازاریابی لاروها دارد. در این کشور بیشتر تمرکز توسعه UVP برای فروش پستلارو بر روی تنوع ژنتیکی و سلامت پستلاروها، برخلاف تنوع ژنتیکی گذاشته شده است.
![](https://marinepress.ir/plus/wp-content/uploads/2024/01/1705832225_355_چشم-انداز-سال-2024-هچریها-و-مزارع-میگو.webp.webp)
“Sellars” گفت: در ویتنام، ما از چالشهای مهم دیگری با بیماری جدید در حال ظهور پستلارو شیشهای میشنویم که تصور میشود ناشی از عفونت باکتریایی باشد. این موضوع نگرانی قابل توجهی برای صنعت هچری ویتنام ایجاد کرده و همچنان موضوعی است که به عنوان سنجشهایی برای تشخیص دقیق مورد توجه قرار گرفته و روشهای مدیریت ارزیابی را طلب میکند.
برخی از پرورش دهندگان با تغییر به پرورش گونه مونودونون، استراتژیهای محافظتی خود را تطبیق میدهند و آن را گزینهای سادهتر و مقاومتری نسبت به مشکلات و بیماری در طول دوره کشت در مقایسه با وانامی میدانند. “SyAqua” اظهار کرد: پرورش دهندگان دیگر روشهای متعادل را انتخاب می کنند و برنامه هایی برای برداشت میگوهای بزرگتر با تعداد ۱۵ تا ۲۵ ترتیب میدهند، که این موضوع ثابت می کند به سمت یک رویکرد سودآور میروند.
Sellars” ” گفت: در هند، ما شاهد یک تغییر اندک پرورشدهندگان به سمت پنائوس مونودون هستیم. این حرکت نیاز به مهارتهای آبزیپروری کمی متفاوت دارد. با این حال، هند در موقعیت خوبی قرار دارد که بسیاری از اعضای باتجربه صنعت هنوز دانش و مهارتهای سال ها پیش برای این کار را دارند.
خوراکها
قیمت بالای خوراک، وابسته به هزینه مواد اولیه، همچنان یکی از نگرانی های اصلی برای پرورش دهندگان میگو است.
بی ثباتی تأمین منابع سنتی پروتئین مدیریت هزینه مواد اولیه خوراک را بیشتر و پیش چالش برانگیزتر کرده است. پیش بینی چشم انداز سال ۲۰۲۴ دشوار است زیرا بسیاری از عوامل مختلف بر قیمت گندم، سویا، پودر ماهی و سایر نهاده ها تاثیر میگذارند. تحقیقات علمی زیادی روی منابع جایگزین انجام شده است. داستانهای موفقیتآمیز همچنان به ظهور میرسند، از جمله منابع جایگزین اسیدهای چرب غیراشباع بالا برای جایگزینی روغن ماهی (که بهطور فزایندهای با قیمت بالا روبرو هستند). رقابت بین تولیدکنندگان خوراک و تحقیقات علمی قوی باعث پیشرفت در استراتژیهای فرمولاسیون خوراک جایگزین خواهد شد. Browdy گفت: مزارعی که از مؤثرترین خوراکها استفاده میکنند، در نهایت در سال ۲۰۲۴ و پس از آن بیشترین سود را خواهند داشت.
SyAqua اظهار داشت: “فرآیند ادغام در صنعت میگو ادامه خواهد داشت و فشار بیشتری را بر کارخانههای تولید خوراک وارد میکند تا در تلاشهای فرمولبندی مجدد برای حفظ قیمتهای رقابتی، بخصوص در بحبوحه دوره طولانی مداوم قیمتهای پایین میگو، که پیشبینی رهبران صنعت تا سال ۲۰۲۴ خواهد بود، مشارکت کنند.” با نگاهی به آینده تا سال ۲۰۲۴، این احتمال وجود دارد که قیمت خوراک ثابت بماند مگر اینکه بهبودی در تولید پودر ماهی اتفاق بیافتد. با این حال، انتظار میرود چالشهای جاری صنعت و نیاز به کارخانههای خوراک برای ایجاد تعادل بین اثربخشی هزینه و کیفیت همچنان پابرجا باشد.”
در شرایط سخت اقتصادی، اولین ایده برای کاهش هزینههای تولید، پیدا کردن جایگزین قیمت بالاتر خوراک با محصولات دیگراست. در انجام این کار دو نکته مهم را باید در نظر داشت.
“همه هزینه ها باید در هنگام ارزیابی هزینه تولید در نظر گرفته شوند. این شامل هزینههایی است که نه تنها به نهادههای اولیه محصول بلکه به هزینه ناپلی، انرژی، نیروی کار، هزینههای حمل و نقل، استهلاک و هزینههای ثابت مربوط می شود.” خوراک با قیمت بالاتر به راحتی می تواند نتیجه دهد و حتی منجر به سوددهی عملیاتی بالاتر شود زیرا افزایش بازده برداشت (تعداد میگوی برداشت شده) اثر کاهش هزینه بر سایر عوامل هزینه ای خواهد داشت (هزینه به ازای هر ۱۰۰۰ پستلارو تولید شده ارزیابی می شود). Eva Werbroeck از شرکت INVE در مورد رژیم غذایی فرموله شده میگو اظهار داشت که در نهایت این منجر به EBITA [۲]بالاتر عملیات هچری میشود. به همین ترتیب، رشد بهبودیافته امکان چرخههای کشت کوتاهتر را فراهم میکند، نه تنها تعداد روزهای پرورش و هزینههای ناشی از آن را کاهش میدهد، بلکه خطر مرگ و میر را در این روزهای آخر کشت نیز محدود میکند.”
جایگزینی خوراکها یا هر محصول دیگری باید همراه با ارزیابی کامل کیفیت پستلارو باشد. این نیاز به پیگیری بسیار دقیقی دارد زیرا کیفیت پستلارو معمولاً در مراحل بعدی تولید مشخص میشود. Werbrouck گفت: تغییرات محصول و پروتکل نباید یک شبه اتفاق بیافتد زیرا تصمیمات اشتباه در طول روند هچری قابل بازگشت نیست و آسیب ناشی از آن باید مدیریت شود.
به گفته آقای Eric De Muylder ، مدیر CreveTec، نه تنها قیمت بالای خوراکهای تولید شده، بلکه قیمت آرتمیا و همچنین کیفیت خوب جلبکهای تولید شده در محل نیز تعیین کننده است.
SyAqua گفت: “یک رویکرد جامع که ژنتیک و تغذیه را ادغام می کند، نه تنها با هدف افزایش بقا، بلکه مهمتر از همه، بهینه سازی نتیجه کلی کار را در بر دارد. این بر اثربخشی استفاده از خوراک با کیفیت بالا تاکید و به بهترین بازده سرمایه تبدیل می شود. ”
بیماریها
یکی از نگرانی های اصلی برای بخش هچری میگو در سال ۲۰۲۳، ظهور مداوم ویبریوهای قدرتمند بیماری زا است که بر هر دو بخش هچری ها و پستلارو تازه ذخیره شده در نرسریها و مزارع تأثیر می گذارد. “تحقیقات علمی نشان می دهد که گرایش به مرگ و میر همه گیر در مراحل اولیه پستلارو ممکن است به گونه های بیماری زای Vibrio که سموم مختلف تولید می کنند و منجر به مرگ و میر بالا می شود مرتبط باشد. در غرب، ویبریوهای تولید کننده سموم PirA و PirB دخیل هستند، در حالی که در آسیا، ویبریو پاراهمولیتیکوس دخیل است. Browdy گفت که این ویبریو با تولید یک سم متفاوت موجب مرگ و میر لاروها می گردد است.
مرگ و میر مرتبط با ویبریو همیشه یکی از نگرانی های اصلی مدیران هچریها بوده است. “علیرغم مشکلات شناخته شده با کاهش اثربخشی در طول زمان، استفاده از آنتی بیوتیکها برای کنترل عوامل بیماری زا در بسیاری از هچریها ادامه دارد. آنتی بیوتیکها و تبادل آب می توانند ویبریوهای بیماری زا را برای مدتی کاهش دهند، اما آنها فضا را برای میکروبهایی که تولید مثل سریعتری دارند و اغلب از همان گونه هستند باز می کنند. هچریهایی که به بهترین شکل مدیریت می شوند، روی بهداشت و استفاده از خوراک های زنده با کیفیت بالا و با دقت کشت شده تمرکز می کنند تا از تعداد کم ویبریو برای کنترل ورود پاتوژن اطمینان حاصل شود. این تلاش ها با استفاده موثر از پروبیوتیک ها و مدیریت خوراک برای تضمین کیفیت آب خوب و جامعه میکروبی پایدار و متنوع همراه است.Browdy گفت: فناوریهای جدیدی که پروبیوتیکهای موثر را در خوراکها جایگزین آرتمیا میکنند، نشان دادهاند که نرخ بقای کلی بهبود می یابد.
“در بسیاری از هچریها، تلاشهای مداومی برای به کارگیری اقدامات پیشگیرانه برای مدیریت پاتوژن صورت می گیرد. استراتژی هایی مانند استفاده از مواد ضد میکروبی و سیفون آب برای کاهش ویبریوهای بیماریزا برای مدت زمان مشخصی اجرا شده است. با این حال، بسیار مهم است که به خاطر داشته باشیم که چنین اقداماتی ممکن است به طور ناخواسته محیطی را برای تکثیر میکروبهای با تکثیر سریع منجمله همان گونهایی که محققین در پی کنترل آنها هستند ایجاد کند.
” Olivier Decamp، مدیر تحقیق و توسعه و مدیر توسعه تجارت شرکت INVE گفت: “توسعه پروتکلهایی با استفاده از سویه های انتخاب شده از باکتری های ایمن برای رقابت با پاتوژن های بالقوه، شرایط پرورش را به طور قابل توجهی بهبود بخشیده است. تبادل آب صفر و استفاده از پروبیوتیک ها نه تنها قبل و در حین ذخیره سازی، بلکه در طول تولید و برداشت نیز بسیار موثر بوده است.
Andrew Shinn، کارشناس فنی جهانی شرکت INVE گفت: “راه حل های پیشرفته امنیت زیستی جایگزین خوبی هستند و در سال ۲۰۲۳، هچریهایی که این راه را انتخاب کردند شاهد افزایش تقاضای خود بودند. این روند ناشی از نیاز حیاتی به مبارزه با تهدیداتی مانند عفونتهای ویبریو است. هچریها اکنون اقدامات ایمنی زیستی قوی را در تمام مراحل تولید، از مولدین تا مراحل رشد در اولویت قرار میدهند. محصولات کلیدی عبارتند از منابع مولد (SPF[۳]) Specific Pathogen Free و (SPR[۴]) Specific Pathogen Resistant محلولهای خوراکی نوآورانه، سیستمهای تصفیه آب ازن و UV، سیستمهای اولترافیلتراسیون، فیلترهای هوای [۵]HEPA و پروبیوتیکها برای تعادل میکروبی با تمرکز بر کنترل پاتوژن، حفظ کیفیت آب و تصفیه زیستی. این راهحلها در تضمین سلامت، پایداری عملیات آبزی پروری و میزان بهرهوری حیاتی هستند.”
هچریها اقدامات ایمنی زیستی قوی را در تمام مراحل تولید، از مولدین تا مراحل رشد، در اولویت قرار دادهاند. این اقدامات چه در حال تخم ریزی مولدین SPF از ایالات متحده، تایلند، اندونزی یا مناطق دیگر، در مورد مولدین برداشتی از مزارع، یا آنهایی که از طبیعت گرفته شدهاند انجام میگردد، این یک روند جهانی برای افزایش توجه به جزئیات و برای اطمینان از سلامت آبزیان تولیدی در نسل بعدی است. Melony Sellars، مدیر عامل Genics گفت: “این پیام واضح، که عوامل بیماریزا به عنوان یکی از مکانیسم های انتقال از والدین به فرزندان منتقل می شوند به خوبی اثبات شده است و صنعت ما در مقیاس جهانی اقداماتی را برای بهبود سلامت و کیفیت پستلاروها انجام میدهد.
برای مزارعی که از خوراک زنده برای مولدین استفاده می کنند، آنها باید خوراکزنده خود را از تأمین کنندگان قابل اعتماد تهیه کنند. “ما تقاضای زیادی برای تهیه خوراک زنده به منظور تغذیه مولدین SPF (وانامی و مونودون)، به ویژه در هند داشتیم. بیشتر مولدهای مورد استفاده در کشور از ایالات متحده آمریکا دارای گواهی SPF هستند. Renault گفت: اکنون متخصصین و تکنسین هچریها اذعان دارند که یکی از اولین منابع آلودگی (EHP و اخیراً بیماری پستلارو شیشهای) از خوراک های زنده (برداشت مولد از طبیعت و کشت چند گونهای محلی) ناشی می شود.”
![](https://marinepress.ir/plus/wp-content/uploads/2024/01/1705832225_863_چشم-انداز-سال-2024-هچریها-و-مزارع-میگو.webp.webp)
از نظر اصلاح نژاد، در طول سال ۲۰۲۳، ما شاهد تقاضای بیوقفه برای انتخاب ژنتیکی حیواناتی بودهایم که به خوبی رشد میکنند، اما همچنین سطحی از تحمل را در برابر شرایط چالشبرانگیز محیطی و بروز پاتوژن نشان میدهند. Sellars گفت: “تمایل به حیواناتی که تحمل خوبی دارند اما هنوز به خوبی رشد میکنند، باعث افزایش تقاضا برای فنوتیپسازی با کیفیت بالا و مطالعات مقایسهای زیستمحیطی خطوط ژنتیکی مختلف برای پیوند با ژنوتیپها شده است.
ما شاهد استفاده بیش از حد از تستهای مراقبتی در سیستم های پرورشی قبل از ذخیره سازی پستلاروها با کیتها و روشهایی هستیم که برای این منظور طراحی نشدهاند. منظور این است که این کیتها یا روشها ممکن است که برای تشخیص پاتوژن ها در حیوانات بیمار بالینی طراحی شده باشند، اما مناسب مناطقی با بار بیماری بالا هستند زیرا این کیتها حساسیت کمی داشته و ممکن است بار آلودگی را به درستی نشان ندهند. با این حال با بازاریابی گمراهکننده، چنین کیتهایی برای تشخیص زودهنگام پاتوژن قبل از علائم بالینی بیماری مثلاً (آزمایش ترخیص پستلارو از گمرک) استفاده میشوند، اما برای این منظور مناسب نیستند و قادر به تشخیص سطوح بسیار پایین پاتوژنها در پستلاروها نخواهند بود. نتیجه نهایی، دادههای آزمایش منفی کاذب بوده و یک پرورش دهنده ممکن است در معرض خطر نگهداری آبزیان حامل پاتوژنهای ویرانگر تجاری باشد. Sellars گفت: آموزش صنعت در مورد تناسب در قسمتهای مختلف با هدف روشهای متعدد آزمایش، یکی از راه های پیش رو برای کمک به کاهش این چالش برای صنعت جهانی پرورش میگوی ما است.”
تغییرات اقلیمی و افزایش دما ممکن است مزارع میگو را به ویژه در مناطق خاصی مانند هند تحت تاثیر قرار دهد.SyAqua گزارش داد: “برخی از هچریها در هند در طول تابستان گرم به طور قابل توجهی تحت تاثیر دماهای بالاتر از حد معمول قرار گرفتند که بر دوره بلوغ تاثیر گذاشت. این منجر به چالشهایی مانند کاهش جفت گیری، کاهش تولید ناپلی و گاهی اوقات کاهش کیفیت ناپلی شد.” در تولید پستلارو، دمای بالا مشکلاتی را در مدیریت ایجاد کرد، فعالیتهای لارو را تسریع بخشید و منجر به افزایش مصرف خوراک و دفع شد. ماده آلی تولید شده از این فعالیتها تکثیر سریعتر ویبریو را تسهیل کرد و بر سلامت و بقای لاروها تأثیر منفی گذاشت. اما برخی هچریها با امکانات کنترل دما برای مقابله با این چالش ها مجهزتر بودند.
برعکس، در سطح مزارع، تاثیرات کمتر بود که به حجم آب قابل توجه در استخرها نسبت داده شد که به تثبیت دما کمک کرد. با وجود این چالش ها، فصول گرم همچنان برای پرورش میگوی وانامی مفید است. شایان ذکر است که اثر غیرمستقیم دماهای بالا افزایش همزمان شوری است که می تواند منجر به تاخیر در رشد و عدم تعادل در کیفیت آب شود.SyAqua گفت: “این تأثیرات نیاز به استراتژی های مدیریت جامع برای رسیدگی به تعامل پیچیده با عوامل محیطی در پرورش میگو را نشان میدهد.”
چشم انداز
آیا چالش های فعلی بازار میگو در سال ۲۰۲۴ بهبود می یابد؟ «نوسانات عرضه و تقاضا همیشه دوره ای بوده است. کشش در سطوح تولید، نرخ مصرف، و تغییرات مرتبط در قیمت ها قابل انتظار است. Browdy اظهار داشت: “کارآمدترین تولیدکنندگان بهترین سودآوری را در هر بازاری حفظ خواهند کرد.”
De Muylder گفت: «ترویج مصرف دخلی به جای تمرکز بر صادرات باید تشویق شود. این تقاضای کم نیست، بلکه تولید بیشتر است که قیمت فروش میگو را کاهش میدهد. موضوع دیگر کیفیت است. در حال حاضر، کنترل کمی روی کیفیت وجود دارد، زیرا میگو بیشتر به عنوان یک کالای بازاری در نظر گرفته می شود».
SyAqua می گوید: «در هر بحران یک فرصت نهفته است. اگرچه سال ۲۰۲۴ ممکن است چالشهای مستمری را برای همه ذینفعان صنعت میگو ایجاد کند، اما فرصتی برای پرورشدهندگان فراهم میکند تا استراتژیهای نگهداری و انتخابهای ژنتیکی خود را مورد ارزیابی مجدد قرار دهند». SyAqua تغییر ذهنیت را در میان پرورشدهندگان پیش بینی می کند که قبلاً به دلیل قیمت بالای میگو، بازدهی سودآور را به مدیریت هزینه ترجیح می دادند، اکنون برای حفظ کسب و کار خود به سمت آگاهی از هزینه های بالا متمایل می شوند. این تغییر نشان دهنده یک تغییر الگوی بالقوه به سمت استراتژی علمی تر پرورش میگو است. به جای تمرکز صرف بر معیارهایی مانند میانگین رشد روزانه (ADG)، احتمالاً تأکید بیشتری بر قابلیت اطمینان و ثبات بازدهی خواهد بود.SyAqua معتقد است که افزایش نرخ بقا و کاهش ضریب تبدیل خوراک (FCR) مؤلفههای کلیدی در کمک به آبزیپروران در کاهش هزینههای تولید خواهد بود و فرصت قابل توجهی برای بهبود در کل صنعت ارائه میکند.
Browdy گفت: مزارع با بهترین مدیریت به کاهش هزینهها از طریق کنترل بهتر نهادهها ادامه خواهند داد.کارآمدترین تولیدکنندگان به کاهش FCR از طریق مدیریت بهتر جمعیت، همراه با استفاده از غذادهی خودکار و استفاده از خوراک با کیفیت بالا ادامه خواهند داد. تغذیه کارآمد کلید اصلی برای مدیریت محیط تولید، کنترل هزینه ها و بهبود پایداری زیست محیطی و مالی است.
Sellars به این نتیجه رسید که: «با توجه به اینکه عملیات پرورش در بسیاری از مزارع میگو در سرتاسر جهان پایان یافته و با توجه به دوره خشکی و عدم ذخیره سازی به دلیل قیمت های فعلی میگو ، یک فرآیند بهداشتی خودخواسته در حال انجام است. » در تئوری، زمانی که ذخیرهسازی مجدد با کاهش عوامل بیماریزا و افزایش عملکرد تولید انجام میشود، تولیدخوب میگو را به دنبال خواهد داشت. سلرز در پایان گفت: آیا برای این دوران چالش برانگیز خط نقره ای وجود دارد؟»