هند با احتمال کند شدن آبزیپروری مواجه است
صادرات آبزیان هند، که بهویژه با افزایش تقاضای جهانی برای میگو هدایت میشود، سالانه بیش از ۶۰ هزار کرور روپیه درآمد ایجاد میکند. با این حال، به گفته تارون شریدار، دبیر سابق شیلات، این بخش همچنان در سطحی همتراز با کشاورزی در نظر گرفته نمیشود و فاقد یک چارچوب سیاستی پایه است.
او در گفتوگویی با ET Online هشدار میدهد که بدون اصلاحات ساختاری، مصرف محدود غذاهای دریایی در هند، وابستگی بیش از حد به بازارهای آمریکا و اروپا و ارزشافزوده محدود، همگی از شکافهای ساختاری عمیقتری ناشی میشوند. این شکافها شامل نبود چارچوبهای اعتباری و بیمهای قدرتمند و نیز ضعف در زنجیره سرد و سیستمهای توزیع است. به اعتقاد او، جهش بعدی هند در این بخش مستلزم برابری مقرراتی، تنوعبخشی بازار و دسترسی پایدار به نهادههای حیاتی خوراک برای قابل پیشبینی نگه داشتن تولید مزارع است. بدون این بنیانها، او هشدار میدهد که هند در آستانه تشدید رقابت جهانی، با خطر توقف رشد آبزیپروری خود مواجه خواهد شد.
گزیدههای ویرایششده:
ET: پرورشدهندگان میگو سهم عمدهای در صادرات غذاهای دریایی هند دارند، با این حال از همان حمایت نهادی که برای پرورش دهندگان برنج یا گندم وجود دارد برخوردار نیستند، به گفته برخی کارشناسان چه چارچوبهای سیاستی مشخصی برای وارد کردن آبزیپروری به جریان اصلی اکوسیستم کشاورزی هند لازم است؟
تارون شریدار (TS): پرورشدهندگان میگو سهم قابل توجهی در اقتصاد صادراتی هند دارند، اما بیشتر آنها همچنان خارج از ساختارهای حمایت نهادیای فعالیت میکنند که کشاورزی متعارف از آن برخوردار است. وارد کردن آبزیپروری به جریان اصلی با برابری سیاستی آغاز میشود. این شامل بهرسمیت شناختن رسمی آبزیپروری در کشاورزی برای مقاصد اعتبار، بیمه و حمایتهای مرتبط با نهادههاست. وقتی پرورش دهندگان بهطور قابل پیشبینی به این سازوکارها دسترسی داشته باشند، میتوانند با اطمینان بیشتری سرمایهگذاری کنند و ریسکهای زیستی و بازاری را مؤثرتر مدیریت نمایند.
هماهنگی نهادی قویتر نیز به همان اندازه اهمیت دارد. یک نهاد اختصاصی آبزیپروری، یا حتی یک سیستم واحد کانونی، میتواند نقشهای بخشهای شیلات، کشاورزی، بازرگانی و محیطزیست را هماهنگ کند. این امر تأخیرهای مقرراتی را کاهش داده و در خصوص اجاره زمین، انطباق زیستمحیطی و توسعه استخرها شفافیت ایجاد میکند.
هزینه خوراک همچنان تعیینکننده قابلیت دوام مزارع است. پرورش دهندگان به ترکیبی از مواد اولیه خوراک، از جمله آرد ماهی، کنجالههای دانههای روغنی و پروتئینهای گیاهی متکی هستند. با گسترش اکوسیستم آبزیپروری هند، دسترسی مطمئن به نهادههای پروتئینی باکیفیت، از جمله منابع تثبیتشده جهانی مانند کنجاله سویا آمریکا، میتواند هم رقابتپذیری و هم تابآوری را تقویت کند. تضمین عرضه پایدار این نهادهها از طریق کانالهای داخلی کارآمد یا سیاستهای وارداتی قابل پیشبینی، به حفظ ثبات قیمت خوراک و بهبود بهرهوری تولید کمک میکند. با بهبود سازوکارهای نهادی، مقررات حمایتی و دسترسی قابل اتکا به نهادههای کلیدی، آبزیپروری میتواند بهطور کاملتری در چشمانداز کشاورزی هند ادغام شود.
ET : هند ۹۵ درصد میگوی خود را به اروپا و آمریکا صادر میکند، در حالی که مصرف سرانه غذاهای دریایی در داخل کشور راکد مانده است. آیا این مسئله عمدتاً یک مشکل تقاضاست، یک مشکل توزیع، یا یک مانع فرهنگی، و کدامیک آسانتر قابل حل است؟
TS: مصرف پایین سرانه غذاهای دریایی در هند تحت تأثیر تقاضا، توزیع و ترجیحات فرهنگی است. در میان اینها، توزیع فوریترین و عملیترین نقطه ورود برای تغییر است. بازار داخلی ظرفیت رشد دارد، اما کمبود تأسیسات زنجیره سرد، عرضه ناپایدار و نوسانات شدید قیمتی، دسترسی مصرفکنندگان بهویژه در مناطق شهری و دور از ساحل را محدود میکند.
بهبود ذخیرهسازی، فرآوری و لجستیک آخرینمسیر میتواند بهسرعت دسترسپذیری را گسترش دهد. وقتی مصرفکنندگان بهطور قابل اعتماد به غذاهای دریایی تازه، مقرونبهصرفه و ایمن دسترسی پیدا کنند، تقاضا بهطور طبیعی رشد خواهد کرد. آگاهیبخشی درباره تغذیه، بهداشت و نحوه صحیح نگهداری نیز میتواند با ایجاد اعتماد در میان مصرفکنندگان تازهوارد یا مردد، این روند را تقویت کند.
با گسترش بازارهای داخلی، نیاز به تولید یکنواخت مزارع افزایش مییابد. این یکنواختی مستقیماً تحت تأثیر دسترسی به نهادههای خوراک قابل اتکاست. با افزایش تولید هند برای صادرات و مصرف داخلی، دسترسی به منابع متنوع پروتئینی، از جمله از جمله واردات با قیمت رقابتی مانند کنجاله سویای ایالات متحده، چرخههای رشد پایدار و برداشتهای قابل پیشبینی را پشتیبانی میکند. فرمولاسیونهای متعادل خوراک که بر تأمین مواد اولیه قابل اعتماد متکی هستند، خدمترسانی به بازارهای داخلی و صادراتی را برای فرآوریکنندگان و توزیعکنندگان آسانتر میسازد. بنابراین، تقویت اکوسیستم توزیع هند میتواند سریعتر از تلاش برای تغییر مستقیم عادات فرهنگی، مصرف را آزاد کند.
ET: بازار آمریکا ممکن است بهطور ناگهانی به دلیل اقدامات تعرفهای کوچک شود. با توجه به مواجهه چندمیلیارددلاری ما، لطفاً زمانبندی تنوعبخشی واقعی را ارائه کنید.
TS: وابستگی هند به مجموعه محدودی از مقاصد صادراتی، آسیبپذیری واقعی ایجاد میکند. تنوعبخشی ضروری است، اما فرآیندی فوری نیست. این امر به تعامل پایدار، توانایی برآورده کردن طیف گستردهای از استانداردهای بینالمللی و رقابتپذیری مداوم در سطوح مزرعه و فرآوری نیاز دارد.
هند آغاز به بررسی فرصتها در شرق آسیا، خاورمیانه، آفریقا و آمریکای لاتین کرده است. این ابتکارات معنادارند، اما همچنان در مراحل اولیه قرار دارند. تنوعبخشی واقعی به روابط تجاری قویتر، بهبود قابلیت ردیابی و انطباق قابل اتکا با گواهینامههای خاص مقاصد نیاز دارد.
رقابتپذیری از مزرعه آغاز میشود. خوراک سهم عمدهای از هزینه تولید را تشکیل میدهد، بنابراین دسترسی قابل پیشبینی به مواد اولیه کلیدی مستقیماً بر توان قیمتگذاری رقابتی محصولات در بازارهای جدید اثر میگذارد.
در حالی که هند به دنبال تنوعبخشی به بازارهای صادراتی است، دسترسی پایدار به نهادههای پروتئینی باکیفیت، از جمله کنجاله سویا با دسترسی جهانی، به عاملی راهبردی تبدیل میشود که هم کارایی هزینه و هم یکنواختی کیفیت محصول را پشتیبانی میکند. این ویژگیها برای برآورده کردن انتظارات بازارهای نوظهور محوری هستند. اگر با تلاشی هماهنگ دنبال شود، تنوعبخشی معنادار میتواند طی سه تا پنج سال آغاز به تحقق کند. گامهای کنونی نمادین نیستند، اما به مقیاس و فوریت بیشتری نیاز دارند.
ET : بیشتر پرورشدهندگان میگو به تسهیلات رسمی دسترسی ندارند. نظر شما در این باره چیست و چه چیزی برای طراحی محصولات بیمه و کمک های اعتباری متناسب با ریسکهای منحصربهفرد آبزیپروری لازم است؟
TS: بله، پرورش میگو ریسکهای زیستیای دارد که بهطور قابل توجهی با کشاورزی زراعی متفاوت است. شیوع بیماریها، تغییرات ناگهانی کیفیت آب و نوسانات شرایط بازار، محیطی غیرقابل پیشبینی ایجاد میکنند. ساختارهای سنتی بانکی و بیمهای این متغیرها را بهطور کامل در نظر نمیگیرند.
ابزارهای مالی باید بر اساس واقعیتهای تولید مبتنی بر استخر طراحی شوند. حقبیمهها و ساختارهای بهره باید بازتابدهنده اندازه استخر، تراکم ذخیرهسازی و ریسکهای منطقهای باشند. برنامههای بازپرداخت باید با چرخههای برداشت همراستا شوند. مستندسازی باید سادهسازی شود تا ماهیت آبزیپروری را به رسمیت بشناسد، نه اینکه به معیارهای متعارف کشاورزی متکی باشد.
برای بیمهگران و وامدهندگان، قابل پیشبینی بودن در سطح مزرعه ضروری است. بهبود مدیریت آب، رویههای امنیت زیستی و تغذیه متعادل همگی ریسک را کاهش میدهند. دسترسی به نهادههای خوراک قابل اتکا، از جمله کنجاله سویا باکیفیت و سایر پروتئینهای گیاهی، به پشتیبانی از رشد یکنواخت و کاهش نوسان کمک میکند.
با تقویت چارچوب تأمین مالی آبزیپروری در هند، تضمین دسترسی پایدار به نهادههای پروتئینی معاملهشونده در بازارهای جهانی میتواند قابلیت اتکای عملکرد مزارع را بیش از پیش افزایش دهد. یک چارچوب مشارکتی با حضور نهادهای دولتی، مؤسسات مالی و تشکلهای پرورش دهندگان میتواند نظامهای اعتباری و بیمهای ایجاد کند که هم در دسترس و هم پایدار باشند.
ET: هند عمدتاً میگوی منجمد خام صادر میکند، در حالی که ویتنام از طریق فرآوری ۳۰ تا ۴۰ درصد ارزشافزوده ایجاد میکند. چرا هند پیوندهای پسین را ایجاد نکرده و چه مشوقهایی این قفل را باز میکند؟
TS : صادرات میگوی هند بهطور تاریخی بر محصولات خام منجمد با حجم بالا متمرکز بوده است. این امر توسعه فرآوری با ارزشافزوده را محدود کرده است. دلایل آن شامل ظرفیت ناکافی زنجیره سرد، عرضه ناپایدار از مزارع و پیوستگی محدود میان پرورش دهندگان، فرآوریکنندگان و صادرکنندگان است.
برای ایجاد پیوندهای پسین، هند باید منطق اقتصادی ارزشافزوده را تقویت کند. این به معنای تسهیل سرمایهگذاری در تأسیسات فرآوری مدرن از طریق حمایت سرمایهای، ارائه مشوقهای مالیاتی برای صادرات با ارزشافزوده و بهبود دسترسی به تأمین مالی برای ارتقای فناوری است. آموزش نیروی کار و زیرساخت زنجیره سرد قابل اتکا در خوشههای پرورش نیز به همان اندازه مهماند.
یک پایگاه مواد اولیه پایدار و قابل پیشبینی برای فرآوریکنندگان ضروری است. یکنواختی اندازه و نرخهای بقای ثابت در سطح مزرعه تعیین میکند که آیا محصولات با ارزشافزوده میتوانند بهطور کارآمد تولید شوند یا خیر. این نتایج به کیفیت هچری، مدیریت مزرعه و فرمولاسیونهای پایدار خوراک وابستهاند. با گسترش ظرفیت فرآوری در هند، دسترسی قابل اتکا به نهادههای باکیفیت، از جمله کنجاله سویا تأمینشده از طریق زنجیرههای تأمین جهانی، یکنواختی رشد و درجهبندی را تقویت میکند که برای خطوط محصولات با ارزشافزوده محوری هستند.
با مشوقها، زیرساخت و ثبات عرضه مناسب، هند میتواند ارزش بیشتری را در داخل کشور جذب کند، درآمد پرورش دهندگان را افزایش دهد و شکاف با رقبایی مانند ویتنام را کاهش دهد.
تعداد بازدید: ۰
لینک کوتاه: کپی کن!
بازنشر فانوس دریا به نقل از اتحادیه تولید و تجارت آبزیان