وقتی صحبت از شیلات و صادرات آبزیان می شود، ذهن ها ناخودآگاه به سمت سواحل شمال و جنوب کشور می رود. اما در قلب استان همدان، یک شهرستان غیرساحلی به نام نهاوند، این معادله را بر هم زده و نه تنها به قطب تولید ماهی کشور تبدیل شده، بلکه محصولات خود را تا بازارهای اوراسیا نیز صادر می کند.
این موفقیت اتفاقی نیست. به گفته مصطفی کزازی، مسئول شیلات جهاد کشاورزی نهاوند، از سال ۱۴۰۱ تاکنون ۲۲ مزرعه غیرفعال در این شهرستان احیا شده است. گل سرسبد این احیا، راه اندازی دوباره «مزرعه قزل دانش» پس از ۹ سال تعطیلی است؛ یک مجموعه استراتژیک اصلاح نژاد ماهی با ظرفیت تولید یک هزار تن که به تنهایی برای صدها نفر اشتغال ایجاد کرده است.
نهاوند تنها به تولید خام اکتفا نکرده است. راه اندازی کارخانه استیک ماهی و واحدهای بسته بندی پیشرفته، زنجیره ارزش را در این شهرستان تکمیل کرده است. نتیجه این هوشمندی، صادرات سالانه بیش از یک هزار تن ماهی به خارج از کشور و کسب رتبه نخست ملی در تولید و صادرات آبزیان در دو سال متوالی بوده است. یکی از واحدهای پیشرو حتی موفق به دریافت کدهای صادراتی E.U.S. و I.R. Registry شده است.
علاوه بر اقتصاد، فرهنگ سازی نیز در دستور کار قرار گرفته است. با راه اندازی مزارع گردشگری شیلات، رستوران های تخصصی و برگزاری جشنواره ها، نهاوند در حال تبدیل شدن به مقصدی برای گردشگری صنعتی و آشنایی مردم با ظرفیت های آبزی پروری است.
داستان نهاوند ثابت می کند که با مدیریت صحیح، تکیه بر دانش فنی و تکمیل زنجیره ارزش، می توان محدودیت های جغرافیایی را به فرصت تبدیل کرد. این شهر غیرساحلی الگویی موفق برای توسعه پایدار در بخش کشاورزی است. به نظر شما، کدام شهرهای غیرساحلی دیگر در ایران پتانسیل تکرار این مدل موفق را دارند؟
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی