در اقدامی نمادین که بازتاب گسترده ای در رسانه ها داشت، کارگران بندر لیورنو در ایتالیا، یک کشتی با پرچم اسرائیل را بدون بارگیری یا تخلیه از بندر خود راندند. کشتی «Zim Virginia» که قصد عملیات تجاری در این بندر را داشت، با مقاومت متحد کارکنان و اتحادیه های کارگری روبرو شد که اعلام کردند در اعتراض به وقایع غزه، حاضر به ارائه هیچ گونه خدماتی به آن نیستند.
جیانفرانکو فرانچسی، یکی از مقامات ارشد بزرگترین اتحادیه کارگری لیورنو، این اقدام را یک «موضع اخلاقی و انسانی» خواند و تاکید کرد: «ما اجازه نخواهیم داد بندرمان به محلی برای تردد محموله های اسرائیل تبدیل شود.» او با انتقاد شدید از دولت نتانیاهو، وقایع غزه را نه یک جنگ، بلکه یک «نسلکشی واقعی» توصیف کرد.
این اعتراض تنها به لیورنو محدود نمیشود. طی ده روز گذشته، این موج اعتراضی به بنادر مهم دیگری همچون جنوا، راونا، تارانتو و ونیز نیز سرایت کرده است. کارگران این بنادر به طور مشخص از همکاری با کشتی هایی که مقصدشان اسرائیل است، به ویژه آنهایی که حامل سلاح یا سوخت هستند، خودداری میکنند و تاکید دارند که نمیخواهند شریک غیرمستقیم در محاصره غزه باشند.
در همین حال، تنش ها با هشدار اتحادیه های کارگری ایتالیا به اوج خود رسیده است. آنها اعلام کرده اند در صورتی که ارتش اسرائیل به «ناوگان جهانی صمود» که برای رساندن کمک های بشردوستانه به سمت غزه در حرکت است، حمله کند، یک اعتصاب سراسری را در ایتالیا سازماندهی خواهند کرد. این حرکت نشان میدهد که بحران غزه اکنون به طور مستقیم بر شریان های اصلی تجارت دریایی در اروپا تاثیر گذاشته است.
به نظر شما، آیا اقدامات کارگران بنادر و تحریم های مردمی میتواند به عنوان یک اهرم فشار موثر در بحران های بین المللی عمل کند؟ تاثیر چنین حرکت هایی را چگونه ارزیابی میکنید؟
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی