شیلات قصرشیرین در نقطه صفر مرزی، از قطب صادرات ماهی تا رؤیای گردشگری آبی

شیلات قصرشیرین در نقطه صفر مرزی، از قطب صادرات ماهی تا رؤیای گردشگری آبی

در نقطه صفر مرزی ایران و عراق، جایی که نام قصرشیرین با تجارت گره خورده، یک قطب اقتصادی متفاوت و پرآب در حال درخشش است. مجتمع عظیم شیلات شهدای قصرشیرین با تولید سالانه بیش از پنج هزار و ۷۰۰ تن انواع ماهیان گرمابی، نه تنها استان کرمانشاه را به یکی از پیشتازان آبزی پروری در غرب کشور تبدیل کرده، بلکه به عنوان یک سکوی صادراتی قدرتمند، کام بازار عراق را شیرین کرده است. اما این تنها آغاز ماجراست؛ این منطقه مرزی اکنون رویای بزرگتری را برای تبدیل شدن به یک مرکز کامل اقتصادی در سر میپروراند.

 

فرصتی طلایی برای متخصصان بومی

مهمترین خبر برای آینده این مجتمع، آماده سازی فاز دوم آن به مساحت ۵۰۰ هکتار برای واگذاری است. به گفته مسئولان شیلات استان کرمانشاه، اولویت واگذاری این مزارع با کارشناسان و فارغ التحصیلان بومی بخش شیلات خواهد بود. این تصمیم استراتژیک با هدف اشتغال زایی پایدار برای مرزنشینان و استفاده حداکثری از ظرفیت های تخصصی محلی اتخاذ شده است و میتواند زمینه ساز جهشی دوباره در تولید و اقتصاد منطقه باشد. در حال حاضر فاز اول این مجتمع با ۶۴ مزرعه فعال، برای ۵۷۰ نفر به صورت مستقیم شغل ایجاد کرده است.

 

فراتر از فروش ماهی: صنایع تبدیلی و گردشگری آبی

چشم انداز مدیران و تولیدکنندگان قصرشیرین فراتر از فروش ماهی خام به کشورهای همسایه است. موقعیت راهبردی این شهرستان و دسترسی آسان به بازار عراق، یک مزیت بی نظیر برای ایجاد صنایع تبدیلی مانند بسته بندی و فرآوری آبزیان است. این اقدام ضمن جلوگیری از خام فروشی، ارزش افزوده قابل توجهی ایجاد کرده و محصولات ایرانی را با نام و نشانی معتبر به بازارهای منطقه ای عرضه میکند. علاوه بر این، پتانسیل گردشگری آبی با توجه به حضور سالانه زائران و گردشگران در این منطقه، فرصت دیگری است که میتواند در کنار تولید، به منبع درآمد و اشتغال جدیدی تبدیل شود.

 

چالش های پیش رو: امنیت و زیرساخت

با این حال، برای تحقق این چشم انداز بزرگ، چالش هایی نیز وجود دارد. تولیدکنندگان و مسئولان به مشکلاتی نظیر نبود حصارکشی کامل در مجتمع و کمبود تجهیزات امنیتی مانند دوربین های مدار بسته اشاره میکنند که میتواند امنیت سرمایه گذاری را تهدید کند. همچنین، دسترسی به تسهیلات بانکی کم بهره و تکمیل زیرساخت های لازم، از دیگر مطالباتی است که برای به حرکت درآوردن کامل چرخ های این قطب اقتصادی ضروری به نظر میرسد.

با تکمیل زیرساخت ها و رفع موانع، این منطقه مرزی میتواند به یک الگوی موفق از همگرایی تولید، صادرات و گردشگری تبدیل شود و نقش مهمی در اقتصاد مقاومتی و توسعه پایدار ایفا کند.

به نظر شما، سرمایه گذاری در چنین قطب های تولیدی در مناطق مرزی تا چه حد میتواند به توسعه پایدار و امنیت اقتصادی کشور کمک کند؟

بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *