همزمان با بالا گرفتن موج خبری بازگشت تحریم ها به بندر استراتژیک چابهار، مسعود پل مه، دبیر انجمن کشتیرانی و خدمات وابسته ایران، با اطمینان اعلام کرد که این فشارها تاثیر مستقیمی بر توقف فعالیت های این بندر نخواهد داشت. او ضمن کم اهمیت دانستن آثار عملیاتی این محدودیت ها، تاکید کرد که بخش عمده ای از این تحریم ها ماهیت “روانی” داشته و با مدیریت صحیح، خللی در روند واردات، صادرات و ترانزیت از طریق این دروازه اقیانوسی ایجاد نخواهد شد.
تکیه بر ناوگان داخلی، پاشنه آشیل تحریم ها
پل مه با اشاره به اینکه نبض اصلی فعالیت در بندر چابهار در دست شرکت های کشتیرانی ایرانی است، تصریح کرد: “فعالیت های این بندر عمدتاً شامل واردات و صادرات کشور و بخشی نیز عملیات ترانزیتی است که توسط ناوگان داخلی مدیریت میشود.” از دیدگاه او، همین اتکا به توان داخلی باعث شده است که این بندر به طور مستقیم تحت تاثیر مولفه های اقتصادی ناشی از تحریم های خارجی قرار نگیرد و خطوط کشتیرانی ایرانی با قدرت به فعالیت خود ادامه دهند.
دبیر انجمن کشتیرانی در پاسخ به نگرانی ها در مورد افزایش هزینه ها، اذعان داشت که این فشارها میتوانند نرخ حمل و نقل را تا حدود ۳۰ درصد افزایش دهند، اما بلافاصله افزود: “شرکت های کشتیرانی ایرانی با مدیریت هوشمندانه و تعدیل نرخ های اصلی، این اثرات را خنثی کرده و مانع از ایجاد شوک در بازار میشوند.”
انتقاد از سرمایه گذاری ناکام هند در چابهار
یکی از مهمترین بخش های اظهارات پل مه، به نقش هند در توسعه بندر چابهار بازمیگشت. او با اشاره به توافقنامه ۲۲ ساله میان دو کشور، فاش کرد که از مجموع توافق ۲۲۰ میلیون دلاری برای تجهیز و مدیریت بندر، هند تنها ۲۵ میلیون دلار سرمایه گذاری کرده است. به گفته او، طرف هندی تجهیزات مورد نیاز را به شکل کامل و راهگشا تامین نکرده و فعالیت تجاری و دریایی مستمری که از آن انتظار میرفت، هرگز به طور کامل اجرا نشده است. از همین رو، او معتقد است که تحریم های جدید تاثیر چندانی بر عقب نشینی هند نخواهد داشت، چرا که همکاری این کشور پیش از این نیز در سطح مورد انتظار نبوده است.
در نهایت، انجمن کشتیرانی ایران بر این باور است که ۹۵ درصد از این تحریم ها پیش از این نیز وجود داشته و موج جدید صرفاً هیجانات کوتاه مدتی ایجاد میکند که با فروکش کردن آن، فعالیت مطمئن بندر چابهار و مسیرهای ترانزیتی کشور ادامه خواهد یافت.
نظر شما در این باره چیست؟ آیا تکیه بر توان داخلی برای مقابله با تحریم های یک بندر استراتژیک کافی است یا جذب سرمایه گذاری خارجی باید اولویت اصلی باقی بماند؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی