در یک تحلیل ریشهای از مشکلات صنعت شیلات، مدیرکل هماهنگی امور اقتصادی استانداری خوزستان اعلام کرد که این صنعت حیاتی با یک متغیر جدی و پیشبینی نشده روبرو است: بحران آب. سید مهرداد موسوی با اشاره به اینکه فلسفه وجودی شیلات بر آب استوار است، گفت: «هرچند گسترش تولید میگو و ماهیان بازارپسند یک حرکت حسابشده بود، اما شرایط اقلیمی و تغییرات آب و هوایی این صنعت را با مشکلاتی جدی مواجه کرده است.»
وقتی استراتژی بلندمدت وجود ندارد
موسوی ریشه بخشی از مشکلات امروز را در نبود یک برنامه ریزی جامع در گذشته دانست و تأکید کرد: «هر اقدامی در هر کشوری باید مبتنی بر آمایش سرزمینی، بررسی ظرفیتها، ضعفها و ارائه یک برنامه بلندمدت و استراتژی باشد.» این سخنان به این معناست که توسعه شیلات بدون در نظر گرفتن تمام چالشهای بلندمدت، از جمله بحران آب، نمیتواند پایدار باشد.
تمرکز بر صادرات به عنوان راه حل
با وجود این چالشهای بزرگ که به گفته این مقام مسئول با «فشارهای بین المللی» نیز همراه شده است، یک راهکار مشخص برای عبور از این تنگنا ارائه شده است. موسوی پیشنهاد داد که واحدهای تولیدی فعال که منطبق بر استانداردهای روز هستند و بر صادرات و ارزآوری تمرکز دارند، باید شناسایی شوند.
او گفت: «ضروری است این واحدها در کارگروه صادرات غیرنفتی استان معرفی شوند تا بهصورت مشخص بر روی این حوزه کار شود.» این یک تغییر استراتژی مهم است: به جای حمایت پراکنده، منابع باید به سمت کارآمدترین و ارزآورترین بخشهای صنعت شیلات هدایت شوند تا بتوانند در شرایط سخت کمبود منابع دوام بیاورند و برای کشور ارزآوری کنند.
این رویکرد نشان میدهد که برای حفظ صنعت شیلات خوزستان در برابر بحران آب، تمرکز بر کیفیت، استانداردهای جهانی و بازارهای صادراتی، کلید بقا و رشد خواهد بود.
به نظر شما آیا تمرکز بر واحدهای صادراتی میتواند راه حل مناسبی برای مقابله با بحران کم آبی در صنعت شیلات باشد؟ یا ابتدا باید به فکر راه حلهای مدیریتی برای بحران آب بود؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی