در پسزمینه تعطیلات تابستانی و رونق گردشگری در سواحل شمال، فرشتههای نجاتی در سکوت، جان صدها انسان را از امواج خزر بیرون کشیدند. با پایان فصل شنا، آمارها از یک تلاش گسترده و موفقیتآمیز خبر میدهند: از ابتدای سال جاری، ۹۲۳ نفر (شامل ۶۷۳ مرد و ۲۶۴ زن) از خطر قطعی غرقشدگی در سه استان ساحلی شمال کشور نجات یافتند. این آمار نه تنها نشاندهنده فداکاری ناجیان غریق، بلکه شاهدی بر اهمیت مدیریت ایمنی سواحل برای پایداری اقتصاد گردشگری است.
بخش عمدهای از این عملیات نجات در استان مازندران، به عنوان یکی از شلوغترین مقاصد گردشگری ساحلی، به ثبت رسیده است. فضل الله کیقبادی، معاون ستاد ساماندهی سواحل استانداری مازندران، در تشریح عملکرد ناجیان در این استان اعلام کرد که از ابتدای خرداد تا پایان شهریور ماه، ۸۱۱ نفر در آبهای ساحلی مازندران از مرگ حتمی نجات یافتهاند.
نکته هشداردهنده و کلیدی در صحبتهای این مقام مسئول، محل وقوع این حوادث بود. وی تأکید کرد: «این افراد در خارج از طرحهای سالمسازی شنا و در مناطق خطرآفرین اقدام به شنا کرده بودند که با اقدام به موقع ناجیان غریق از مرگ نجات یافتند.» این موضوع بار دیگر نشان میدهد که اصلیترین عامل بروز حوادث تلخ، بیتوجهی به هشدارها و شنا در مناطق ممنوعه است.
ناجیان غریق از ابتدای خرداد تا پایان شهریور، از ساعت هشت صبح تا هشت شب در سواحل مستقر بودند تا امنیت گردشگران را تأمین کنند. عملکرد موفقیتآمیز آنها نقش مستقimi در کاهش آمار غرقشدگیهای منجر به فوت داشته است و اهمیت سرمایهگذاری در حوزه ایمنی سواحل را به خوبی نشان میدهد.
به نظر شما برای کاهش حوادث غرقشدگی، تمرکز باید بر افزایش تعداد ناجیان غریق باشد یا بر فرهنگسازی و آگاهسازی مردم برای شنا در مناطق امن؟ راهکار شما چیست؟
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی