در روستاهای شهرستان نیر، ظرفیتی بزرگ برای تحول اقتصادی نهفته است که میتواند این منطقه را به یکی از مراکز مهم شیلات و آبزی پروری در شمال غرب کشور تبدیل کند. این آینده روشن، بیش از آنکه به سرمایه گذاران بزرگ وابسته باشد، به همت و فعالیت دهیاران محلی گره خورده است؛ مدیران میدانی که میتوانند نبض اقتصاد روستایی را در دست گرفته و مسیر منطقه را به سمت اشتغال پایدار و امنیت غذایی تغییر دهند.
اخیرا مسئولان شهرستان نیر بر نقش کلیدی دهیاران در به حرکت درآوردن این چرخ اقتصادی تاکید کرده اند. تسهیلات اشتغال زایی روستایی فراهم است و این دهیاران هستند که به عنوان حلقه واسط، میتوانند با شناسایی افراد توانمند و معرفی طرح های سودآور، این منابع مالی را به سمت پروژه های شیلاتی هدایت کنند. با این حال، با وجود تمام این ظرفیت ها و حمایت های اعلام شده، هنوز هیچ طرح شیلاتی مشخصی در منطقه به مرحله اجرا نرسیده است و تمرکز فعلی بیشتر بر حوزه هایی مانند گردشگری و بومگردی باقی مانده است.
مسیر پیش رو کاملا روشن است. دهیاران میتوانند با معرفی پروژه های مشخصی مانند پرورش ماهی در استخر های خاکی یا سیمانی، زمینه را برای ورود سرمایه گذاران و کارآفرینان محلی فراهم کنند. اما موفقیت این طرح ها تنها به اراده آن ها بستگی ندارد. تامین زیر ساخت های اساسی مانند راه دسترسی مناسب، برق پایدار و منابع آبی سالم در کنار سیاست های حمایتی و تسهیل فرآیند های اداری، شروط لازم برای به ثمر نشستن این تلاش ها هستند.
شهرستان نیر بر سر یک دوراهی قرار دارد؛ یا در وضعیت فعلی باقی بماند یا با یک عزم جدی از سوی مدیران محلی و دهیاران فعال، به یک قطب جدید در صنعت شیلات کشور تبدیل شود. این اتفاق نیازمند یک برنامه ریزی دقیق و هماهنگ میان مردم و دولت است.
به نظر شما بزرگترین مانع پیش روی دهیاران برای توسعه طرح های شیلاتی در این منطقه چیست؟ کمبود سرمایه یا نبود دانش فنی؟ دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی