در یک حرکت استراتژیک که معادلات لجستیک در جنوب شرقی آسیا را تغییر میدهد، ویتنام رسما اسکله شماره ۳ بندر لاخ هوین را افتتاح کرد. این پروژه عظیم فقط یک زیرساخت جدید نیست، بلکه یک اعلام استقلال تجاری است که به این کشور اجازه میدهد برای اولین بار، کشتیهای مادر با ظرفیت بالا را مستقیما در سواحل شمالی خود پذیرا باشد. با این اقدام، دوران نیاز به ترانزیت کالا از طریق قطبهای منطقهای مانند سنگاپور و هنگ کنگ به پایان میرسد و فصلی جدید از تجارت مستقیم و کم هزینه برای اقتصاد رو به رشد ویتنام آغاز میشود.
این پروژه که توسط شرکت سهامی بندر های فونگ سرمایه گذاری شده، گامی کلیدی در تقویت زیرساختهای ملی ویتنام است. اسکله شماره ۳ با طول ۳۷۵ متر، ظرفیت پذیرش کشتیهای کانتینری تا ۱۰۰,۰۰۰ DWT (معادل ۸,۰۰۰ TEU) را دارد. این اسکله بخشی از یک پروژه بزرگتر شامل اسکله شماره ۴ است که در سال ۲۰۲۵ به بهره برداری میرسد و مجموع ظرفیت این دو ترمینال را به ۱.۱ میلیون TEU در سال خواهد رساند.
هدف اصلی از این سرمایه گذاری بلندمدت، حذف بنادر واسطهای و در نتیجه کاهش قابل توجه هزینههای حمل و نقل برای واردکنندگان و صادرکنندگان ویتنامی است. این مزیت، رقابت پذیری کالاهای ویتنامی را در بازارهای جهانی به شدت افزایش میدهد. علاوه بر این، ویتنام امیدوار است با این زیرساخت جدید، بتواند کالاهای ترانزیتی از مناطق همجوار مانند شمال شرقی لائوس و جنوب چین را نیز جذب کرده و خود به یک قطب لجستیکی جدید در منطقه تبدیل شود. اداره دریانوردی ویتنام با صدور مجوز رسمی، فعالیت این ترمینال را قانونی کرده و راه را برای آغاز عملیات آزمایشی در همین هفته هموار ساخته است.
به نظر شما، این اقدام ویتنام چه درسی برای استراتژی توسعه بنادر در کشور ما دارد؟ آیا ایران نیز میتواند با تمرکز بر بنادر استراتژیک خود، وابستگی به هابهای منطقهای را کاهش دهد؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.
بازنشر فانوس دریا به نقل از اقتصاد آبی