چگونه فناوری می‌تواند به مزارع میگوی در حال ورشکستگی کمک کند تا زنده بمانند

۲۲ August 2025        ۳۱ مرداد ۱۴۰۴

نویسنده:  Rob Fletcher

قرار است موضوع یکی از نشست‌های جدید در همایش امسال  Global Shrimp Forum  این باشد:  فرصت‌هایی که ابزارهای هوشمند برای حل مشکلات مداوم مزارع پرورش میگو فراهم می‌کنند.

Andrew Campbell، مدیرعامل AQ1، در یک مزرعه پرورش میگو در خاورمیانه.

Campbell ریاست نشست Shrimp x Tech x Innovation: Farm Optimization را در همایش امسال Global Shrimp Forum بر عهده دارد.

نشستی با عنوان Shrimp x Tech x Innovation: Farm Optimization که در ساعت ۱۰:۴۵ روز ۴ سپتامبر برگزار خواهد شد، به ریاست Andrew Campbell، مدیرعامل AQ1 Systems، هدایت می‌شود. او گزینه‌ای مناسب برای این نقش است، چرا که فناوری تغذیه به کمک امواج صوتی این شرکت هم‌اکنون توسط بسیاری از تولیدکنندگان بزرگ میگو در جهان به کار گرفته شده و بیش از ۴۰,۰۰۰ دستگاه غذاده در بیش از ۱۵ کشور در حال فعالیت هستند.

در این نشست، استارتاپ‌ها و نوآوران رویکردهای تازه‌ای را به اشتراک خواهند گذاشت – از هوش مصنوعی و اینترنت اشیاء[۱] (Internet of Things – IoT) گرفته تا ابزارهای دیجیتال برای بهبود کنترل و پیش‌بینی نتایج تولید. مدیران عامل شرکت‌های Tomota، Jala،ShrimpL  و Kampi نشان خواهند داد که چگونه فناوری‌هایشان باعث ایجاد عملیات پرورش میگوی مقاوم‌تر، کارآمدتر و سودآورتر می‌شود.

پس از ارائه‌های آن‌ها، Santosh Kumar  از International Finance Corporation یک جلسه پرسش و پاسخ انتقادی را هدایت خواهد کرد و به بررسی ارزش پیشنهادی این شرکت‌ها پرداخته و چالش‌های آن‌ها در زمینه جذب سرمایه‌های جدید را مورد بحث قرار خواهد داد.

Campbell می‌گوید: «هدف این است که پرورش‌دهندگان نگاهی به آینده داشته باشند ؛ و همچنین ببینند چه چیزهایی همین حالا در دسترس است. اما ما می‌خواهیم فیلتر درستی ایجاد کنیم. همه فناوری‌ها آماده نیستند. همه آن‌ها منطقی نیستند».

Campbell این همایش را فرصتی برای ایجاد گفت‌وگویی معنادار میان شرکت‌های فناور، پرورش‌دهندگان و سرمایه‌گذاران می‌داند. او می‌افزاید: «پرورش میگو هنوز در مراحل ابتدایی مسیر دیجیتال خود قرار دارد، اما سرعت آن در حال افزایش است. چنین همایش‌هایی به همسویی انتظارات و ایجاد اعتماد کمک می‌کند».

موج سواری بر اموج تازه

Campbell بخش زیادی از دوران کاری خود در حوزه آبزی‌پروری را در بخش ماهی قزل‌آلا گذرانده و همان‌طور که خودش اشاره می‌کند، پذیرش فناوری در پرورش میگو معمولا نسبت به قزل‌آلا عقب بوده است. اما این وضعیت در حال تغییر است.

او می‌گوید: «هم‌اکنون موجی از دیجیتالی شدن به سراغ پرورش میگو آمده است. مردم دارند کم‌کم قدرت داده‌ها را می‌فهمند؛ جمع‌آوری آن، تحلیل آن و تصمیم‌گیری بر اساس آن».

Campbell این تغییر را با تجربه‌ای که یک نسل پیش در دامداری یا پرورش طیور رخ داد مقایسه می‌کند: «آن‌ها از عملیاتی کاملاً دستی و مبتنی بر تجربه، به سیستم‌های تولید بهینه و غنی از داده رسیدند. پرورش میگو هم به همان سمت در حال حرکت است».

این موج تحت تأثیر ترکیبی از فشارهای اقتصادی، قوانین محیط‌زیستی و علاقه سرمایه‌گذاران به عملکردESG [۲] شکل گرفته است. از پرورش‌دهندگان انتظار می‌رود با منابع کمتر، نیروی کار کمتر و اثرات محیطی پایین‌تر، تولید بیشتری داشته باشند و فناوری می‌تواند در این مسیر کمک کند.

Campbell می‌گوید: «نیروی کار یکی از چالش‌هاست. در بسیاری از کشورها یافتن نیروی کار ماهر سخت است. اتوماسیون به پرورش‌دهندگان کمک می‌کند تا با کمک بهترین نیروهایشان، تعداد بیشتری استخر را مدیریت کرده و عملکرد تولید را بهبود دهند».

صنعتی تکه‌تکه و ناهمگون

در حالی که فناوری در سطح جهان پیشرفت می‌کند، سرعت و نحوه پذیرش آن در هر منطقه تفاوت‌های قابل توجهی دارد.

Campbell اشاره می‌کند: «اکوادور در زمینه پذیرش فناوری پیشتاز است و اکنون فرهنگ بسیار قوی‌ای در زمینه اتوماسیون تغذیه دارد. کشورهایی مانند عربستان سعودی و مکزیک نیز در چند سال اخیر این فناوری را به کار گرفته‌اند.»

او اضافه می‌کند که در آمریکای لاتین، کشورهایی مثل هندوراس و نیکاراگوئه نیز به خوبی این فناوری را پذیرفته‌اند، در حالی که برخی مناطق دیگر هنوز در حال تلاش برای همگام شدن هستند.

Campbell درباره آسیا می‌گوید: «در این منطقه هنوز در مراحل نسبتاً ابتدایی هستیم. علاقه زیادی وجود دارد، اما هنوز در مرحله آموزش است و پرورش‌دهندگان باید ارزش این فناوری را بهتر درک کنند.»

بخش پرورش میگوی اکوادور به طور گسترده‌ای فناوری‌هایی مانند غذاده‌های اتوماتیک را پذیرفته است.

 

شکاف‌هایی که باید پر شوند

در حالی که بسیاری از فناوری‌ها هم‌اکنون به بهبود بخش پرورش میگو کمک می‌کنند،Campbell  معتقد است که تنها در چند حوزه مشخص، سخت‌افزارهای پیشرفته می‌توانند تاثیر واقعی داشته باشند.

او می‌گوید: «غذا هنوز ۵۰ تا ۶۰ درصد از هزینه‌ها را تشکیل می‌دهد، بنابراین اولین جایی که باید شروع کرد همین است. اگر تغذیه را درست انجام دهید، این به سایر موارد مانند بقا، رشد و کیفیت آب نیز منتقل می‌شود».

فناوری شاخص AQ1 از امواج صوتی برای این منظور استفاده می‌کند. Campbell توضیح می‌دهد: «میگو هنگام تغذیه امواج صوتی ایجاد می‌کند. این امواج صوتی ظریف است، اما وجود دارد. سیستم‌های ما از هیدروفون‌ها – میکروفن‌های زیرآبی – برای پایش این امواج تغذیه در زمان واقعی استفاده می‌کنند. این داده‌ها دقیقاً به ما می‌گوید چه زمانی غذا بدهیم و چه زمانی متوقف کنیم».

با توجه به اینکه تغذیه بیش از حد می‌تواند آب را آلوده کند، باعث استرس حیوانات شود و پول هدر رود، و تغذیه کم، رشد را کند می‌کند و برداشت را کاهش می‌دهد، سیستم AQ1 می‌تواند تفاوت بزرگی در سود پرورش‌دهندگان ایجاد کند.

Campbell اظهار داشت: «این سیستم حدس و گمان را حذف می‌کند. دیگر نیازی به تکیه بر حس یا رویه یک کارگر مزرعه نیست. تصمیم‌ها مبتنی بر داده و در همان لحظه گرفته می‌شوند». تأثیر آن قابل اندازه‌گیری است. او اضافه می‌کند: «پرورش‌دهندگان رشد سریع‌تر، بقای بهتر و صرفه‌جویی قابل توجه در مصرف غذا را مشاهده می‌کنند».

فراتر از خوراک،Campbell  پتانسیل بزرگی در ابزارهایی می‌بیند که می‌توانند زیست‌توده میگو را برآورد کنند ؛ تعیین تعداد میگوها و اندازه آن‌ها در استخرهای آب کدر آسان نیست. چندین شرکت در این حوزه فعال هستند و از ابزارهایی مانند بینایی کامپیوتری و سونار استفاده می‌کنند.

او می‌گوید: «برآورد زیست‌توده مهم‌ترین مورد است. اگر ندانید چه میزان زیست‌توده دارید، چگونه می‌توانید به درستی تغذیه کنید، برداشت را مدیریت کنید یا حتی بدانید چقدر پول به دست آورده‌اید؟»

با این حال، او معتقد است که هنوز جای زیادی برای بهبود نرم‌افزاری وجود دارد ؛ به ویژه در زمینه یکپارچه‌سازی داده‌ها. Campbell توضیح می‌دهد: «در حال حاضر، پرورش‌دهندگان برای کارهای مختلف از ابزارهای متفاوتی استفاده می‌کنند – spreadsheet ها (نظیر اکسل و…) ، اپلیکیشن‌ها، سنسورها – اما همه این‌ها جدا از هم هستند. نیاز به یک پلتفرم مرکزی وجود دارد که همه چیز را در یکجا جمع کند. ما نیز روی این موضوع کار می‌کنیم».

تمرکز بر اصول پایه

با وجود هیاهوی پیرامون فناوری‌های جدید، Campbell  از پرورش‌دهندگان می‌خواهد که واقع‌بین بمانند و بر اصول پایه تمرکز کنند. او تأکید می‌کند: «در نهایت، هدف این کار تولید بیشترین مقدار در هکتار در سال با کمترین هزینه به ازای هر کیلو است».

Campbell  ادامه می‌دهد: «بسیاری از پرورش‌دهندگان از فناوری‌های جدید هیجان‌زده می‌شوند، اما بیشتر روی خود دستگاه تمرکز می‌کنند تا مشکلی که قرار است حل کند. فناوری باید یک ابزار باشد، نه هدف. ابتدا نتیجه‌ای که می‌خواهید به آن برسید را مشخص کنید و بعد فناوری‌ای را پیدا کنید که شما را به آن هدف برساند».

او همچنین به اهمیت برداشتن گام‌های کوچک، به‌ویژه برای پرورش‌دهندگان کوچک، باور دارد. او توصیه می‌کند: «لازم نیست کل مزرعه را یک‌باره تغییر دهید. با چند استخر شروع کنید، نتایج را ببینید و بعد گسترش دهید. بیشتر مشتریان ما هم به همین شکل شروع کرده‌اند».

با وجود سرعت نسبتاً کند پذیرش فناوری در برخی مناطق، با شتاب گرفتن نوآوری و فشرده‌تر شدن حاشیه سود، به‌احتمال زیاد مزارع میگوی آینده نه تنها بزرگ‌تر، بلکه هوشمندتر هم خواهند بود.

 

Liris Maduningtyas، مدیرعامل Jala، یکی از سخنرانان نشست Shrimp x Tech x Innovation: Farm Optimization خواهد بود.

[۱] شبکه‌ای از دستگاه‌ها و اشیاء فیزیکی که از طریق اینترنت به هم متصل هستند و می‌توانند داده‌ها را جمع‌آوری، ارسال و دریافت کنند.

[۲]  ESG مخفف Environmental, Social and Governance و به معنی «محیط‌زیست، جوامع و حاکمیت » می‌باشد.

این مفهوم در سرمایه‌گذاری و کسب‌وکار به ارزیابی عملکرد شرکت‌ها فراتر از سودآوری مالی اشاره دارد و شامل موارد زیر است:

  • محیط‌زیست: تأثیر شرکت بر محیط‌زیست، مانند مصرف انرژی، انتشار آلاینده‌ها و مدیریت منابع طبیعی.
  • اجتماعی: مسئولیت‌های اجتماعی شرکت، از جمله شرایط کاری، روابط با جامعه و حقوق بشر.
  • حاکمیت : شیوه مدیریت و کنترل شرکت، شفافیت، اخلاقیات و ساختار مدیریتی.

در پرورش میگو، توجه به ESG یعنی تولید میگو به شیوه‌ای پایدار، با حداقل اثر منفی بر محیط‌زیست، رعایت حقوق کارکنان و داشتن مدیریت شفاف و مسئولانه.

 

تعداد بازدید: ۰

لینک کوتاه: کپی کن!

بازنشر فانوس دریا به نقل از اتحادیه تولید و تجارت آبزیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *