تازهترین یافتهها درباره بهبود عملکرد سامانههای “پیشرانش دریایی “در قالب یک مقاله تخصصی در شماره آینده نشریه IJMT منتشر خواهد شد. در این گزارش، ماریننیوز نگاهی دارد به این پژوهش که با روش آزمایشگاهی دقیق و تحلیل عدمقطعیت، گامی نو در بهینهسازی راندمان سامانههای پیشران دریایی برداشته است.
به گزارش ماریننیوز از روابط عمومی انجمن مهندسی دریایی ایران، مقالهای با عنوان «بررسی تأثیر طول ورودی داکت بر عملکرد هیدرودینامیکی و راندمان آب آزاد سامانه پیشرانش Pre-Swirl PumpJet با روش آزمایشگاهی و تحلیل عدم قطعیت» توسط محمدحسین قائدشرف (دانشجوی دکتری)، احسان یاری (استادیار) و مجتبی دهقانمنشادی (استاد)، از اعضای هیئت علمی و پژوهشی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی مالکاشتر، در نشریه علمی – پژوهشی International Journal of Maritime Technology (IJMT) پذیرفته و در شماره آینده منتشر خواهد شد.
در این پژوهش آزمایشگاهی، عملکرد هیدرودینامیکی سامانه پیشچرخشی پیشرانش PumpJet با طولهای مختلف ورودی داکت بررسی شده است. نتایج نشان میدهد که استفاده از ورودی داکت برابر با ۰.۱ برابر قطر روتور (۰.1DR) منجر به افزایش راندمان آب آزاد تا سقف ۶۲.۱۵٪ میشود؛ که این مقدار حدود ۵.۱۵٪ بالاتر از مدل بدون ورودی داکت است.
تحلیل عدم قطعیت انجامشده در این مطالعه نشان میدهد که این افزایش راندمان با دقت بالای اندازهگیری و یکنواختی بیشتر جریان ورودی به استاتور مرتبط است.
چکیده مقاله
این مطالعه به بررسی تأثیر طول ورودی داکت بر عملکرد هیدرودینامیکی سامانه Pre-Swirl PumpJet و بهینهسازی راندمان آب آزاد از طریق تحلیل عدم قطعیت میپردازد. پنج مدل با طولهای مختلف ورودی داکت (۰ تا ۰.۱ برابر قطر روتور) در تونل کاویتاسیون دانشگاه امام خمینی (ره) نوشهر آزمایش شدند. پارامترهای کلیدی شامل نیروی پیشران روتور، گشتاور، و نیروی ترکیبی داکت و استاتور اندازهگیری شده و در نسبتهای پیشروی مختلف (J) ارزیابی شدند.
نتایج نشان دادند که گشتاور نسبت به نیروی پیشران کل تأثیر بیشتری بر راندمان آب آزاد دارد. بیشترین راندمان برای همه مدلها در نسبت پیشروی ۱.۱ حاصل شده است و مدل ۰.1DR بهترین عملکرد را با کمترین میزان عدم قطعیت داشته است.
بهبود عملکرد این مدل به یکنواختی جریان ورودی به استاتور و زاویه حمل بهینه تیغههای روتور نسبت داده میشود.
واژگان کلیدی: Pre-Swirl PumpJet، طول ورودی داکت، فاصله استاتور – روتور، عملکرد هیدرودینامیکی، راندمان آب آزاد، تحلیل عدم قطعیت
جهت دسترسی به مقاله، روی این لینک کلیک نمایید.
درباره نشریه IJMT
نشریه علمی – پژوهشی International Journal of Maritime Technology (IJMT) از سال ۱۳۹۲ با هدف توسعه دانش مهندسی دریا و گسترش همکاریهای علمی میان پژوهشگران داخل و خارج از کشور منتشر میشود.
این نشریه تحت نظارت انجمن مهندسی دریایی ایران فعالیت میکند و دارای:
– اعتبار علمی – پژوهشی از کمیسیون نشریات علمی کشور،
– مجوز رسمی انتشار از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (شماره ثبت ۷۶۴۲۹)،
– نمایه در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC)،
– و دسترسی آزاد و فرآیند داوری علمی همتا برای مقالات تخصصی است.
IJMT بهصورت فصلنامه منتشر میشود و پذیرای مقالات علمی در حوزههایی مانند:
– طراحی و هیدرودینامیک شناورها،
– سازههای ساحلی و فراساحلی،
– سامانههای زیرسطحی، مکانیکی و الکتریکی دریایی،
– و تحلیل عملکرد سازهها در شرایط محیطی میباشد.
پژوهشگران میتوانند برای مشاهده شمارههای منتشرشده و ارسال مقاله به نشانی www.ijmt.ir مراجعه نمایند.
/
بازنشر مرینپرس به نقل از ماریننیوز